غروی اصفهانی : مدایح الحجة عجل الله فرجه
شمارهٔ ۵ - فی الاستغاثة بالحجة عجل الله فرجه
ای حریمت کعبۀ توحید را رکن یمان فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹ - منم که ناز تو آرایش دکان منست
منم که ناز تو آرایش دکان منست امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۱۹۵ - گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - یاد ایامی که جوش گل دلم را شاد داشت
یاد ایامی که جوش گل دلم را شاد داشت فصیحی هروی : ترکیبات
شمارهٔ ۱ - در منقبت علی‌بن موسی‌الرضا علیه‌السلام
هر چند که من شعله افسرده عیارم مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۰۶ - این دیبه دو روی به کلک دو زبان
این دیبه دو روی به کلک دو زبان عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۲ - ماهی که چو برق کم بقا آمده بود
ماهی که چو برق کم بقا آمده بود ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۱۶ - عالم به خروش لااله الا هوست
عالم به خروش لااله الا هوست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۶۸ - آنکه از جان دوست تر می دارمش
آنکه از جان دوست تر می دارمش عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۴۹ - هرگه که میخوری خروشی بزنی
هرگه که میخوری خروشی بزنی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۷۷ - کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
کو عشق تا به هم شکند هستی مرا فضولی : غزلیات
شماره ۸ - ز ضعف تاب تردد دگر نماند مرا
ز ضعف تاب تردد دگر نماند مرا صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۴۹ - یک کله صباح اگر کنی نوش
یک کله صباح اگر کنی نوش ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۱۲۵ - چو سیف الدوله از سلسال باقی
چو سیف الدوله از سلسال باقی اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۶ - پا بر سر نه که عشقبازی این است
پا بر سر نه که عشقبازی این است کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۲۷ - ز بسکه سر زده مژگان او بدلها رفت
ز بسکه سر زده مژگان او بدلها رفت عطار نیشابوری : پندنامه
در بیان چارچیز که صاحب عقل و دانش را ازینها دور باید بود
هر کرا عقلست ودانش ای عزیز قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۴ - فی المدیحه
آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستان اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۴ - هر لحظه جمال دوست دیدن چه خوش است
هر لحظه جمال دوست دیدن چه خوش است صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح حضرت سیدالشهداء (ع)
خاکیان را از فلک امید آسایش خطاست
شمارهٔ ۵ - فی الاستغاثة بالحجة عجل الله فرجه
ای حریمت کعبۀ توحید را رکن یمان فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹ - منم که ناز تو آرایش دکان منست
منم که ناز تو آرایش دکان منست امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۱۹۵ - گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
گُل‌دستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۱۲ - یاد ایامی که جوش گل دلم را شاد داشت
یاد ایامی که جوش گل دلم را شاد داشت فصیحی هروی : ترکیبات
شمارهٔ ۱ - در منقبت علی‌بن موسی‌الرضا علیه‌السلام
هر چند که من شعله افسرده عیارم مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۰۶ - این دیبه دو روی به کلک دو زبان
این دیبه دو روی به کلک دو زبان عطار نیشابوری : باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
شماره ۲ - ماهی که چو برق کم بقا آمده بود
ماهی که چو برق کم بقا آمده بود ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۱۶ - عالم به خروش لااله الا هوست
عالم به خروش لااله الا هوست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱۶۸ - آنکه از جان دوست تر می دارمش
آنکه از جان دوست تر می دارمش عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۴۹ - هرگه که میخوری خروشی بزنی
هرگه که میخوری خروشی بزنی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۷۷ - کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
کو عشق تا به هم شکند هستی مرا فضولی : غزلیات
شماره ۸ - ز ضعف تاب تردد دگر نماند مرا
ز ضعف تاب تردد دگر نماند مرا صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۴۹ - یک کله صباح اگر کنی نوش
یک کله صباح اگر کنی نوش ادیب الممالک : غزلیات
شماره ۱۲۵ - چو سیف الدوله از سلسال باقی
چو سیف الدوله از سلسال باقی اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۶ - پا بر سر نه که عشقبازی این است
پا بر سر نه که عشقبازی این است کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۲۷ - ز بسکه سر زده مژگان او بدلها رفت
ز بسکه سر زده مژگان او بدلها رفت عطار نیشابوری : پندنامه
در بیان چارچیز که صاحب عقل و دانش را ازینها دور باید بود
هر کرا عقلست ودانش ای عزیز قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۴ - فی المدیحه
آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستان اسیری لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۴ - هر لحظه جمال دوست دیدن چه خوش است
هر لحظه جمال دوست دیدن چه خوش است صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - در مدح حضرت سیدالشهداء (ع)
خاکیان را از فلک امید آسایش خطاست