کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۹۶ - اگر امروز آن بتم همدم نیاید
اگر امروز آن بتم همدم نیاید
صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۳۵ - در توصیف اشرف
کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف است
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۷۳ - بی رخت در جهان نظر چکنم
بی رخت در جهان نظر چکنم
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۰۵ - زهتاب
با مه زهتاب خود گفتم منم وصاف تو
بلند اقبال : بخش دوم - داستان گل و بلبل
بخش ۴۰ - طلب آمرزش از درگاه الهی
الهی به حق نبی و ولی
عطار نیشابوری : باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن
شماره ۶ - تا بر ره خلق مینشینی ای دل
تا بر ره خلق مینشینی ای دل
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۹۵ - ز مژگان ساختم گلگون، چنان روی بیابان را
ز مژگان ساختم گلگون، چنان روی بیابان را
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۴۵۵ - از بوی تو گشت دل تنگ باد سحر
از بوی تو گشت دل‌تنگ باد سحر
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۱۲ - نه رحم در دل یار و نه صبر در دل من
نه رحم در دل یار و نه صبر در دل من
سحاب اصفهانی : قصاید
شماره ۸ - حبذا ای کاخ کیوان رفعت گردون اساس
حبذا ای کاخ کیوان رفعت گردون اساس
جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۹۳ - در مدیح
منم که جز بمدیح تو هیچ دم نزنم
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۲۷۷ - امیر گنه: عاشقمهْ گلاله خویشی
امیر گنه: عاشقمهْ گلاله خویشی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۴۶ - برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدید
برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدید
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹ - گل است باده گلرنگ باده خواران را
گل است باده گلرنگ باده خواران را
عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۳۰ - شمع آمد و گفت: می بر افروزندم
شمع آمد و گفت: می بر افروزندم
مفاتیح الجنان : زیارت ائمه بقیع (ع)
قصیده هائیه ازریه
بدان که فراوانی شوق این مهجور شکسته به آن مشاهد مشرفه [ائمه بقیع] مرا وادار می کند که از قصیده هائیه [یعنی قصیده ای که قافیه آن حرف «ها» است] فاضل اوحدی، مادح آل احمدی، جناب شیخ اُزری(ره) چند شعری که مناسب با این مقام است ذکر کنم و خود را به آن مشغول نمایم.
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۸۸ - غم چون تو آفتابی ز جهان پسند دارم
غم چون تو آفتابی ز جهان پسند دارم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۶۳ - اسیر جبه ودستار چند خواهی بود
اسیر جبه ودستار چند خواهی بود
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۶۴ - سخنی گفتم و صد قول خطا کردم گوش
سخنی گفتم و صد قول خطا کردم گوش
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۰۸ - رفت عهد شباب و، دندان ریخت
رفت عهد شباب و، دندان ریخت