یغمای جندقی : مراثی و نوحه‌ها
شماره ۴۰ - نه به آزادی ویران نه به بند آزادم
نه به آزادی ویران نه به بند آزادم
شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
خان ننه
خان ننه ، هایاندا قالدین
وفایی مهابادی : غزلیات
شماره ۳ - ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرا
ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرا
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۷۳ - نیامد وقت آن کز من بخواهی عذرآزارت؟
نیامد وقت آن کز من بخواهی عذر آزارت؟
اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - دوستان فکری به حالم کرده اند
دوستان فکری به حالم کرده اند
ملا احمد نراقی : باب چهارم
اعتنا نکردن به سخن چین
و چون بدی سخن چینی و خباثت آن دانسته شد، پس بر هر عاقلی لازم است که هرگاه سخن چینی نزد او آید، و از مسلمی امری نقل کند که نباید ذکر کرد، آن را قبول نکند چون سخن چین، فاسق است و خبر هر فاسقی به «نص قرآن»، مردود است.
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۲۰ - کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟
کو ناخنی که رخنه به داغ جگر کنم؟
اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۹ - عاشق ورند و بیخودم تن تللا تلا تلا
عاشق ورند و بیخودم تن تللا تلا تلا
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۴ - آنکس که درون سینه را دل پنداشت
آنکس که درون سینه را دل پنداشت
صغیر اصفهانی : ماده تاریخ‌ها و قطعات مناسبتی
شمارهٔ ۹۷ - تاریخ
حیف رضای جنانی آنکه وجودش
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۰۱ - دنی نانجاق ترقی ایلسه عالی مکان اولمز
دنی نانجاق ترقی ایلسه عالی مکان اولمز
عطار نیشابوری : بخش دوازدهم
الحكایة و التمثیل
داشت اندر خانه اسحق ندیم
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۱۰ - خود را، سوی خود،‌رهگذری باید کرد
خود را، سوی خود،‌رهگذری باید کرد
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۹ - مستیم چو چشم مست شهلای تو مست
مستیم چو چشم مست شهلای تو مست
نجم‌الدین رازی : سایر اشعار
شماره ۱۰ - ساقی تو بیار باده ز آن پیش
ساقی تو بیار باده ز آن پیش
ایرج میرزا : رباعی ها
شماره ۸ - دیروز چه گُلهای جهان افروزی
دیروز چه گُلهای جهان افروزی
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۹۷ - عاشقی کز عشق او دم می زند
عاشقی کز عشق او دم می زند
فریدون مشیری : از دیار آتشی
یک آسمان پرنده
یک آسمان پرنده، رها، روی شاخه‌ها،
مولوی : رباعیات
رباعی ۹۸۵ - رویم چو زر زمانه می‌بین و مپرس
رویم چو زر زمانه می‌بین و مپرس
صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۴۸ - چون رسیدی به صحن قلیه برنج
چون رسیدی به صحن قلیه برنج