حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲۵۷ - قد رعنا رخ زیبا لب شیرین داری
قد رعنا رخ زیبا لب شیرین داری
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۶۳ - تو محیطی و دیگران همه جو
تو محیطی و دیگران همه جو
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۷۹ - صد شکر که نیستم من از بی‌خبران
صد شکر که نیستم من از بی‌خبران
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۴۸ - چون مرغ نیم بسمل چندانکه می طپیدم
چون مرغ نیم بسمل چندانکه می طپیدم
سعدی : غزلیات
غزل ۵۹۳ - بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی
بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی
جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۳۲ - حکایت آن زشت روی خانه آرای که حکیمی در خانه وی منزل ساخت و در وقت حاجت آب دهان بر وی انداخت
یکی سفله با شکلی از طبع دور
امیر معزی : رباعیات
شماره ۶۹ - من با تو بتا نفس نمی‌یارم زد
من با تو بتا نفس نمی‌یارم زد
خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۲۴۱ - میر مجلس که چو لب بادهٔ روشن دارد
میر مجلس که چو لب بادهٔ روشن دارد
یغمای جندقی : بخش اول
شمارهٔ ۱۳۸ - از زبان دوستی به دیگری نگاشته
قربانت شوم من که هرگز جز اندیشه وصالت خیال نداشتم. احوالی از اخلال محروم روی داده که حصول خیالت نیز به وجهی که باید میسر نیست، مصرع: چه کنم خط بخت من این است. با وجود فقدان شکیب همچنان حوصله خواهم کرد. از احدی هم گله ندارم، اول قاروره نیست که در اسلام شکسته باشد. همواره مشتاقان مهجورند و نزدیکان دور.در طی آن رقعه هائی که سابق ارسال خدمت شد استدعای نگارش شرح حالی کرده بودم، ندانم مجال مطالعت نیفتاد و یا اسعاف مسئول نیازمندان را مصلحت ندیدند. باری اگر دماغ و فراغی داری گاه بیگاه مختصر یا مجمل یا مفصل طرحی و شرحی از حقایق حالات شریف برنگاری خالی از التفاتی نخواهد بود، چنانچه این مایه توجه را نیز مضایقت خیزد مختارند، بیت:
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۴۳ - از احد احمد آشکارا شد
از احد احمد آشکارا شد
حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۱۶ - بیار ساقی گلرخ شراب ناب امروز
بیار ساقی گلرخ شراب ناب امروز
عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۴۳ - عمری به فنا بر دلم آوردم دست
عمری به فنا بر دلم آوردم دست
قاآنی شیرازی : مسمطات
شمارهٔ ۴ - وله ایضاً فی مدحه
باز برآمد به کوه رایت ابر بهار
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۱۲ - گر کسی در عشق آهی می‌کند
گر کسی در عشق آهی می‌کند
رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۱۹ - به خیره برشمرد سیر خورده گرسنه را
به خیره برشمرد سیر خورده گرسنه را
سعدی : غزلیات
غزل ۵۱ - آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است
آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است
کمال‌الدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - و له ذوالرّدفین من الماضی الی المستقبل فی مدحه
سپیده دم که نسیم بهار می آمد
غبار همدانی : غزلیات
شماره ۳۸ - بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بید
بساط ساحت کشت است و خیمه سایه بید
اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۷۸ - تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۰۵ - گاهی به نوای بی نوایان گردم
گاهی به نوای بی نوایان گردم