صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۹۹ - رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلب
رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلب اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۵۶ - دهان تنگ آن دلبر نشان طبع من دارد
دهان تنگ آن دلبر نشان طبع من دارد خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۵ - گر دست دهد ز مغز گندم نانی
گر دست دهد ز مغز گندم، نانی صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۷۶ - ماء‌القدس
زماء‌القدس بشنو کو بود علم ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۷۰ - تاریخچه انقلاب مشروطه
دریغا که بگذشت عهد جوانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰۳ - به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن
به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن خاقانی : غزلیات
غزل ۱۴۲ - سخن با او به موئی درنگیرد
سخن با او به موئی درنگیرد فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - در منقبت حضرت فاطمه زهرا(س)
چنان به صحن چمن شد نسیم روح‌افزار هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟
چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟ سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱ - اگر دلست بجان می خرد هوای ترا
اگر دلست بجان می خرد هوای ترا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۰۳ - از خویش برآورد تمنای تو ما را
از خویش برآورد تمنای تو ما را عطار نیشابوری : بخش نوزدهم
(۱) حکایت آن حیوان که آن را هَلوع خوانند
عطا گفتست آن مرد خراسان شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۶ - ساز صبا
بزن که سوز دل من به ساز می گوئی صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۰۰ - ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی
ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۷۹ - من نگویم که وفا یار مرا بایستی
من نگویم که وفا یار مرا بایستی عطار نیشابوری : دفتر دوم
سؤال کردن در علم تفسیر فرماید رحمةاللّه
ز دانائی یکی پرسید کای پیر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۸۴ - چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم
چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۲۷ - بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری
بِنامیزَد نگویم من که تو آنی که هر باری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴ - به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را
به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۱۴ - بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم
بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم
غزل ۸۹۹ - رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلب
رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلب اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۵۶ - دهان تنگ آن دلبر نشان طبع من دارد
دهان تنگ آن دلبر نشان طبع من دارد خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۵ - گر دست دهد ز مغز گندم نانی
گر دست دهد ز مغز گندم، نانی صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۷۶ - ماء‌القدس
زماء‌القدس بشنو کو بود علم ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۷۰ - تاریخچه انقلاب مشروطه
دریغا که بگذشت عهد جوانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰۳ - به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن
به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن خاقانی : غزلیات
غزل ۱۴۲ - سخن با او به موئی درنگیرد
سخن با او به موئی درنگیرد فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - در منقبت حضرت فاطمه زهرا(س)
چنان به صحن چمن شد نسیم روح‌افزار هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۹ - چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟
چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟ سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۱ - اگر دلست بجان می خرد هوای ترا
اگر دلست بجان می خرد هوای ترا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۰۳ - از خویش برآورد تمنای تو ما را
از خویش برآورد تمنای تو ما را عطار نیشابوری : بخش نوزدهم
(۱) حکایت آن حیوان که آن را هَلوع خوانند
عطا گفتست آن مرد خراسان شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۲۶ - ساز صبا
بزن که سوز دل من به ساز می گوئی صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۰۰ - ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی
ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۷۹ - من نگویم که وفا یار مرا بایستی
من نگویم که وفا یار مرا بایستی عطار نیشابوری : دفتر دوم
سؤال کردن در علم تفسیر فرماید رحمةاللّه
ز دانائی یکی پرسید کای پیر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۸۴ - چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم
چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیم مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۲۷ - بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری
بِنامیزَد نگویم من که تو آنی که هر باری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴ - به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را
به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۱۴ - بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم
بی تو امشب سوخت از تب استخوان پیکرم