اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۹۹ - لخت جگر پاره بر آه نفس افشان
لخت جگر پاره بر آه نفس افشان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۴۹ - رفتی و شد بی تو جانم زار، باز آی و ببین
رفتی و شد بی تو جانم زار، باز آی و ببین قاسم انوار : مراثی
شماره ۲ - میر مخدوم سفر کرد و دعایی فرمود
میر مخدوم سفر کرد و دعایی فرمود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - شمع رخسار بتان خانه ز بنیاد بسوخت
شمع رخسار بتان خانه ز بنیاد بسوخت اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۷۸ - گر عالم را زبهر تو آرایند
گر عالم را زبهر تو آرایند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۰۲ - فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده
فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۴۴ - رجوع به باقی داستان حضرت خلیل الرحمن
حق تعالی گفت با روح الامین باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۵۱ - مو آن آزردهٔ بی خانمانم
مو آن آزردهٔ بی خانمانم کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا له
فرستادم بتو شعری که با آن ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۶٣ - گرت میل باشد که در پارسی
گرت میل باشد که در پارسی سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۲۹ - رسیدن فرامرز به نخجیر برهمن و سئوال کردن
چو بگذشت یک ماه دیگر چنین عطار نیشابوری : بیان وادی فقر
سال پاکدینی از نوری دربارهٔ راه وصال
پاک دینی کرد از نوری سؤال سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
در حق کسی گوید از بزرگان غزنین
بگذر از عالمان و درویشان محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۲۰ - به سینه داغ نهانی که داشتم ز تو دارم
به سینه داغ نهانی که داشتم ز تو دارم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۸۶ - گدای عشقم و سلطان عالم
گدای عشقم و سلطان عالم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۸ - در دوزخ و بهشت نیاسوده ایم ما
در دوزخ و بهشت نیاسوده ایم ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۰۳ - آرام تو نشانهٔ هواداران دل است
آرام تو نشانهٔ هواداران دل است آذر بیگدلی : قصاید
شمارهٔ ۱۳ - در مدح ابوالفتح خان زند ابن کریمخان وکیل
ببین ز لعل خود و، جزع من روان گوهر! بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۵۸ - مجو ای دل بخور از بهر ترتیب دماغ من
مجو ای دل بخور از بهر ترتیب دماغ من سعیدا : غزلیات
شماره ۱۳۴ - هر گوهر سخن که به ساحل رسیده است
هر گوهر سخن که به ساحل رسیده است
شماره ۷۹۹ - لخت جگر پاره بر آه نفس افشان
لخت جگر پاره بر آه نفس افشان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۴۹ - رفتی و شد بی تو جانم زار، باز آی و ببین
رفتی و شد بی تو جانم زار، باز آی و ببین قاسم انوار : مراثی
شماره ۲ - میر مخدوم سفر کرد و دعایی فرمود
میر مخدوم سفر کرد و دعایی فرمود اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۳۷ - شمع رخسار بتان خانه ز بنیاد بسوخت
شمع رخسار بتان خانه ز بنیاد بسوخت اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۷۸ - گر عالم را زبهر تو آرایند
گر عالم را زبهر تو آرایند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۵۰۲ - فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده
فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۴۴ - رجوع به باقی داستان حضرت خلیل الرحمن
حق تعالی گفت با روح الامین باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۵۱ - مو آن آزردهٔ بی خانمانم
مو آن آزردهٔ بی خانمانم کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا له
فرستادم بتو شعری که با آن ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۶٣ - گرت میل باشد که در پارسی
گرت میل باشد که در پارسی سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۲۹ - رسیدن فرامرز به نخجیر برهمن و سئوال کردن
چو بگذشت یک ماه دیگر چنین عطار نیشابوری : بیان وادی فقر
سال پاکدینی از نوری دربارهٔ راه وصال
پاک دینی کرد از نوری سؤال سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
در حق کسی گوید از بزرگان غزنین
بگذر از عالمان و درویشان محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۲۰ - به سینه داغ نهانی که داشتم ز تو دارم
به سینه داغ نهانی که داشتم ز تو دارم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۸۶ - گدای عشقم و سلطان عالم
گدای عشقم و سلطان عالم سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۸ - در دوزخ و بهشت نیاسوده ایم ما
در دوزخ و بهشت نیاسوده ایم ما جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۰۳ - آرام تو نشانهٔ هواداران دل است
آرام تو نشانهٔ هواداران دل است آذر بیگدلی : قصاید
شمارهٔ ۱۳ - در مدح ابوالفتح خان زند ابن کریمخان وکیل
ببین ز لعل خود و، جزع من روان گوهر! بابافغانی : غزلیات
شماره ۴۵۸ - مجو ای دل بخور از بهر ترتیب دماغ من
مجو ای دل بخور از بهر ترتیب دماغ من سعیدا : غزلیات
شماره ۱۳۴ - هر گوهر سخن که به ساحل رسیده است
هر گوهر سخن که به ساحل رسیده است
