این متن از لذتهای ساده زندگی مانند نان گندم، گوشت گوسفند، شراب، و طبیعت زیبا سخن میگوید و بیان میکند که این لذتها حتی از ثروت و قدرت پادشاهان نیز فراتر است.
این متن دارای مفاهیم فلسفی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، اشاره به مصرف شراب ممکن است برای کودکان زیر 12 سال نامناسب باشد.
رباعی ۱۷۵ - گر دست دهد ز مغز گندم نانی
وز مِی دو منی ز گوسفندی، رانی ۱
با لالهرخی و گوشهٔ بستانی
عیشی بود آن، نه حد هر سلطانی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.