خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر تأمل فلسفی درباره‌ی وجود و عدم است. شاعر از آمدن و رفتن خود و معنای زندگی در این جهان فانی سخن می‌گوید و به این نتیجه می‌رسد که اگر آمدن و رفتنش به اختیار خودش بود، شاید اصلاً وجود نمی‌داشت.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در درک کامل این مفاهیم دچار مشکل شوند.
رباعی ۱۷۴ - گر آمدنم به خود بدی نامدمی
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی
ور نیز شدن به من بُدی، کی شدمی ۱
بِه زان نَبُدی که اندر این دِیر خراب
نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی؟ ۲
ور نیز شدن به من بُدی، کی شدمی ۱
بِه زان نَبُدی که اندر این دِیر خراب
نه آمدمی، نه شدمی، نه بُدَمی؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۳ - زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵ - گر دست دهد ز مغز گندم نانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
