خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از این که مانند افراد نادان نیست، خوشحال است و بیان میکند که گاهی از وصال و گاهی از هجران مست است. دانشمندان بر او گریه میکنند، اما او به عنوان یک دیوانه به آنها میخندد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۷۹ - صد شکر که نیستم من از بیخبران
صد شکر که نیستم من از بیخبران
گه مست ز وصلم و گهی از هجران ۱
دانشمندان تمام گریٰان بر من
خندان من دیوانه به دانشمندان ۲
گه مست ز وصلم و گهی از هجران ۱
دانشمندان تمام گریٰان بر من
خندان من دیوانه به دانشمندان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۷۸ - ای یافته هر چه خواسته از یزدان
گوهر بعدی:رباعی ۸۰ - نی در غم فرزند و زن و خویشم من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.