خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از فرار و پنهان‌کاری خود می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی وقتی آشکارا فرار می‌کند، دیگران به راز او پی می‌برند. او احساس شرمساری می‌کند و می‌گوید روزی که او را بازخوانی کنند، مانند مگس دست به سر خود خواهد زد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۷۸ - تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
من فاش گریزم و به رازم خوانی ۱
بس دست خجالت چو مگس بر سر خود
خواهم زدن آن روز که بازم خوانی ۲
من فاش گریزم و به رازم خوانی ۱
بس دست خجالت چو مگس بر سر خود
خواهم زدن آن روز که بازم خوانی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۷ - بد خلق مباش، کز خوش و امانی
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۹ - صد سال سر خویشتن ار حلق کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
