خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن اشاره دارد به اینکه حتی اگر صد سال به خود سختی بدهی و از دنیا دوری کنی، اما اگر کوچکترین توجهی به مردم و خلق خدا داشته باشی، از حقیقت دور خواهی شد. این بیت‌ها تأکید دارند بر اهمیت دوری از تعلقات دنیوی و توجه به حق.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
رباعی ۱۷۹ - صد سال سر خویشتن ار حلق کنی
صد سال سر خویشتن ار حلق کنی
وندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی ۱
صد بار ز حق دور کنندت به قفا
گر یک سر موی روی در خلق کنی ۲
وندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی ۱
صد بار ز حق دور کنندت به قفا
گر یک سر موی روی در خلق کنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۸ - تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۰ - گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
