شخصی که دل را درون سینه پنداشت، پس از چند گام، همه چیز را حاصل تصور کرد. تسبیح، سجاده، توبه، زهد و ورع را راه رسیدن به مقصد دانست، در حالی که اینها تنها ابزارهایی در مسیر هستند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
رباعی ۱۴۴ - آنکس که درون سینه را دل پنداشت
گامی دو سه رفت و جمله حاصل پنداشت ۱
تسبیح و سجاده توبه و زهد و ورع
این جمله رهست خواجه منزل پنداشت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.