شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن میگوید و از دیگران میخواهد که دربارهی حال و روزش نپرسند. او ظاهر خود را مانند زر زمانه و اشکهایش را مانند مروارید توصیف میکند، اما درونش پر از خون و رنج است.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به رنج و درد درونی نیازمند سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح است.
رباعی ۹۸۵ - رویم چو زر زمانه میبین و مپرس
این اشک چو ناردانه میبین و مپرس ۱
احوال درون خانه از من مطلب
خون بر در آستانه میبین و مپرس ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.