خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از خسرو دهلوی، به زیبایی‌های معشوق و رنج‌های عاشق اشاره دارد. شاعر از نگاه شوخ و دلنواز معشوق، غمزه‌های او که روزه و نماز را برهم می‌زند، و دل‌ربایی‌هایش سخن می‌گوید. همچنین، از سوز دل و اشک‌های عاشقانه و نیاز به معشوق یاد می‌کند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند سوز دل و اشک نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۷۷ - چشمت که میان خواب نازست
چشمت که میان خواب نازست
یا رب که چه شوخ و دلنوازست ۱
هر لحظه ز نیش غمزه تو
صد رخنه به روزه و نمازست ۲
خونها همه خورد، این چه شکل است؟
دلها همه برد، این چه نازست؟ ۳
محمود به خاک شد هنوزش
دل سوی کرشمه ایازست ۴
شبها غم خود به شمع گویم
کو نیز ز محرمان رازست ۵
سوزنده کسیم نیست جز شمع
کان سوخته سر گدازست ۶
فریاد رسی که در همه وقت
بر غمزدگان در تو بازست ۷
جانا، تو به خواب شو که مستی
افسانه عاشقان درازست ۸
سوز دل و آب چشم خسرو
بپذیر که از سر نیازست ۹
یا رب که چه شوخ و دلنوازست ۱
هر لحظه ز نیش غمزه تو
صد رخنه به روزه و نمازست ۲
خونها همه خورد، این چه شکل است؟
دلها همه برد، این چه نازست؟ ۳
محمود به خاک شد هنوزش
دل سوی کرشمه ایازست ۴
شبها غم خود به شمع گویم
کو نیز ز محرمان رازست ۵
سوزنده کسیم نیست جز شمع
کان سوخته سر گدازست ۶
فریاد رسی که در همه وقت
بر غمزدگان در تو بازست ۷
جانا، تو به خواب شو که مستی
افسانه عاشقان درازست ۸
سوز دل و آب چشم خسرو
بپذیر که از سر نیازست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - زلف تو هنوز تابدار است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - یک موی ترا هزار دام است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
