شماره ۱۷۸ - یک موی ترا هزار دام است

یک موی ترا هزار دام است
یک روی ترا هزار نام است ۱

زان سرو به بوستان بلند است
کز قد تو قایم المقام است ۲

گر مه به تو ناتمام پیوست
رخسار تو، ماه من تمام است ۳

زلف سیهت فتاده در پای
بهر دل خلق پای دام است ۴

دانا لب تو، اگر ببوسد
فتوی ندهد که می حرام است ۵

می بگذارد دل از تو، زیراک
تو آبی و آن سفال خام است ۶

خسرو به تو هم عنان نخواهم
زین توسن چرخ بدلگام است ۷