مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۸ - کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد
کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - حسن تو بر ماه لشکر می کشد
حسن تو بر ماه لشکر می کشد غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل پنجم
این بیچاره طبیعی محروم و منجم محروم، کارها با طبایع و نجوم حوالت کردندو مثال ایشان چون مورچه است که بر کاغذ می رود و کاغذ می بیند که سیاه می شود و بر وی نقشی پیدا می آید نگاه کند، سر قلم را بیند، شاد شود و گوید، «حقیقت این کار بشناختم و فارغ شدم. این نقاشی قلم می کند» و این مثل طبیعی است که هیچ چیز ندانست از تحرکات عالم جز درجه باز پسین. شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۵۸ - خشت عقل از قالبش بیرون فتاد
خشت عقل از قالبش بیرون فتاد اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۷۴ - مسیحا را اگر گویند خاموش
مسیحا را اگر گویند خاموش سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۹۵ - کاروان اشک هرگه بی توام از دل گذشت
کاروان اشک هرگه بی توام از دل گذشت عطار نیشابوری : باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق
شماره ۲۶ - دردی که ز تو رسد دوا نتوان کرد
دردی که ز تو رسد دوا نتوان کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۹۲ - با آب خضر آن خط شبگون برابرست
با آب خضر آن خط شبگون برابرست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۵۲ - آن یار که در سینه جنون دارم ازو
آن یار که در سینه جنون دارم ازو فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۰۵ - اسرار سراچه کهن تازه نبود
اسرار سراچه کهن تازه نبود خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۷۴ - دل نه جز غصّه محرمی دارد
دل نه جز غصّه محرمی دارد میرداماد : رباعیات
شماره ۲۹۴ - در سینه چودوزخ آتشی کردم من
در سینه چودوزخ آتشی کردم من نسیمی : غزلیات
شماره ۱۸۷ - قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارم
قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارم شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۱۴۷ - بودش به کمال خویش بودم بخشید
بودش به کمال خویش بودم بخشید صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۴۲ - النجباء
نجیبانند در عالم چهل تن سنایی غزنوی : الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح
اندر جان و دل و تن گوید
از دَرِ تن که صاحب کُلهست سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر
اندر صفت صورت عالم
تو به گوهر ورای دو جهانی وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - در ستایش خان‌احمد
نماز شام که سیمین همای زرین بال عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
موعظه در وصیت نمودن بمتابعت نبی و ولی و تنبیه اهل غفلت
حبّ ایشان گیر تا ایمن شوی فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۷ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود
گفتم: مرا سه بوسه ده ای شمسهٔ بتان!
شماره ۱۲۸ - کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد
کسیکه دور شدت چون ز آستان میرد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۹۷ - حسن تو بر ماه لشکر می کشد
حسن تو بر ماه لشکر می کشد غزالی : عنوان دوم - در شناختن حق تعالی
فصل پنجم
این بیچاره طبیعی محروم و منجم محروم، کارها با طبایع و نجوم حوالت کردندو مثال ایشان چون مورچه است که بر کاغذ می رود و کاغذ می بیند که سیاه می شود و بر وی نقشی پیدا می آید نگاه کند، سر قلم را بیند، شاد شود و گوید، «حقیقت این کار بشناختم و فارغ شدم. این نقاشی قلم می کند» و این مثل طبیعی است که هیچ چیز ندانست از تحرکات عالم جز درجه باز پسین. شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۵۸ - خشت عقل از قالبش بیرون فتاد
خشت عقل از قالبش بیرون فتاد اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۷۴ - مسیحا را اگر گویند خاموش
مسیحا را اگر گویند خاموش سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۹۵ - کاروان اشک هرگه بی توام از دل گذشت
کاروان اشک هرگه بی توام از دل گذشت عطار نیشابوری : باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق
شماره ۲۶ - دردی که ز تو رسد دوا نتوان کرد
دردی که ز تو رسد دوا نتوان کرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۹۲ - با آب خضر آن خط شبگون برابرست
با آب خضر آن خط شبگون برابرست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۵۲ - آن یار که در سینه جنون دارم ازو
آن یار که در سینه جنون دارم ازو فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۰۵ - اسرار سراچه کهن تازه نبود
اسرار سراچه کهن تازه نبود خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۱۷۴ - دل نه جز غصّه محرمی دارد
دل نه جز غصّه محرمی دارد میرداماد : رباعیات
شماره ۲۹۴ - در سینه چودوزخ آتشی کردم من
در سینه چودوزخ آتشی کردم من نسیمی : غزلیات
شماره ۱۸۷ - قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارم
قسم به مهر جمالت که جز تو ماه ندارم شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۱۴۷ - بودش به کمال خویش بودم بخشید
بودش به کمال خویش بودم بخشید صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۴۲ - النجباء
نجیبانند در عالم چهل تن سنایی غزنوی : الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح
اندر جان و دل و تن گوید
از دَرِ تن که صاحب کُلهست سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر
اندر صفت صورت عالم
تو به گوهر ورای دو جهانی وحشی بافقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - در ستایش خان‌احمد
نماز شام که سیمین همای زرین بال عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
موعظه در وصیت نمودن بمتابعت نبی و ولی و تنبیه اهل غفلت
حبّ ایشان گیر تا ایمن شوی فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۷ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود
گفتم: مرا سه بوسه ده ای شمسهٔ بتان!