این متن عرفانی بر اهمیت گذشتن از دنیا و تعلقات آن برای رسیدن به دوست (خدا) تأکید دارد. شاعر بیان میکند که تنها جانفشانی برای دوست ارزشمند است و همه چیز دیگر باید فدای این عشق شود. همچنین، اشارههایی به داستان آدم و حوا و مفهوم عرفانی گذر از نام و نشان دارد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۵ - تنها براه دوست نباید ز جان گذشت
جز دوست هر چه هست بباید از آن گذشت ۱
باشد برون ز کون و مکان یار و در پیش
هر کس که رفت از سر کون و مکان گذشت ۲
آن مرحله است وادیت ای کعبهٔ مراد
کاول قدم براه تو باید ز جان گذشت ۳
آدم بهشت کوی ترا داشت در نظر
گندم بهانه کرد و ز باغ جنان گذشت ۴
بر آستان پیر مغان هر که سود سر
پایش ز رفعت از سر نه آسمان گذشت ۵
خواهد رسید بر دهن یار بی سخن
هر کسکه چون صغیر ز نام و نشان گذشت ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.