خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن عرفانی بر اهمیت گذشتن از دنیا و تعلقات آن برای رسیدن به دوست (خدا) تأکید دارد. شاعر بیان میکند که تنها جانفشانی برای دوست ارزشمند است و همه چیز دیگر باید فدای این عشق شود. همچنین، اشارههایی به داستان آدم و حوا و مفهوم عرفانی گذر از نام و نشان دارد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۵ - تنها براه دوست نباید ز جان گذشت
تنها براه دوست نباید ز جان گذشت
جز دوست هر چه هست بباید از آن گذشت ۱
باشد برون ز کون و مکان یار و در پیش
هر کس که رفت از سر کون و مکان گذشت ۲
آن مرحله است وادیت ای کعبهٔ مراد
کاول قدم براه تو باید ز جان گذشت ۳
آدم بهشت کوی ترا داشت در نظر
گندم بهانه کرد و ز باغ جنان گذشت ۴
بر آستان پیر مغان هر که سود سر
پایش ز رفعت از سر نه آسمان گذشت ۵
خواهد رسید بر دهن یار بی سخن
هر کسکه چون صغیر ز نام و نشان گذشت ۶
جز دوست هر چه هست بباید از آن گذشت ۱
باشد برون ز کون و مکان یار و در پیش
هر کس که رفت از سر کون و مکان گذشت ۲
آن مرحله است وادیت ای کعبهٔ مراد
کاول قدم براه تو باید ز جان گذشت ۳
آدم بهشت کوی ترا داشت در نظر
گندم بهانه کرد و ز باغ جنان گذشت ۴
بر آستان پیر مغان هر که سود سر
پایش ز رفعت از سر نه آسمان گذشت ۵
خواهد رسید بر دهن یار بی سخن
هر کسکه چون صغیر ز نام و نشان گذشت ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - دلبرم شانه بگیسوی شبه گون زده است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - بیا ای عید مشتاقان که از هجر دو ابرویت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.