این متن به زیباییهای زندگی و مرگ میپردازد و بیان میکند که چگونه مرگ میتواند به حیات جدیدی منجر شود. شاعر از پذیرش مرگ به عنوان بخشی از چرخه زندگی سخن میگوید و آن را با نگاهی مثبت توصیف میکند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
رباعی ۹۹۹ - اندر بر خویشم بفشاری همه خوش
بر راه زنان مرگ گماری همه خوش ۱
چون مرگ دهی از پس آن برگ دهی
از مرگ حیاتها برآری همه خوش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.