رودکی : رباعیات
رباعی ۱۸ - بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۶۳ - روزی که به رغم چرخ مهمان منی
روزی که به رغم چرخ مهمان منی هاتف اصفهانی : اشعار عربی
شماره ۲ - سلمی علی رحلها و الرحل محمول
سلمی علی رحلها و الرحل محمول قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۳۷ - چه باشد شیوه عاشق؟ بمعشوقان نظر کردن
چه باشد شیوه عاشق؟ بمعشوقان نظر کردن قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۳ - باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما
باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۰۸ - گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی طلب سویش
گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی طلب سویش قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - نیست باکی گر به دستم غنچه سیراب نیست
نیست باکی گر به دستم غنچه سیراب نیست طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - بصد بلا زغمت گرچه مبتلا شده ام
بصد بلا زغمت گرچه مبتلا شده ام عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۸۴ - عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد
عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۸ - هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر
هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر ابوعلی عثمانی : باب سوم
بخش ۲۰ - شریعت و حقیقت
و از آن جمله شریعت و حقیقت است شریعت امر بود بالتزام بندگی و حقیقت مشاهدت ربوبیّت بود، هر شریعت کی مؤیّد نباشد بحقیقت پذیرفته نبود و هر حقیقت که بسته نبود بشریعت با هیچ حاصل نیاید و شریعت بتکلیف خلق آمدست و حقیقت خبر دادن است از تصریف حق، شریعت پرستیدن حقست و حقیقت دیدن حق است، شریعت قیام کردن است بآنچه فرمود، و حقیقت دیدن است آنرا که قضا و تقدیر کردست و پنهان و آشکارا کردست. واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹۱ - کهن پیر گردون به موی سفید
کهن پیر گردون به موی سفید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۱ - ای دلم چون پسته از شور نمک بریان تو
ای دلم چون پسته از شور نمک بریان تو بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۶ - درین چمن چه گلی باز شد بمنزل ما
درین چمن چه گلی باز شد بمنزل ما فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۳۱ - یک لحظه که در پیش من آن شوخ نشست
یک لحظه که در پیش من آن شوخ نشست خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۷ - صد باره وجود را فرو ریختهاند
صد باره وجود را فرو ریختهاند کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۲ - تا بخت بد زهمرهی ما جدا شود
تا بخت بد زهمرهی ما جدا شود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۴ - جمشید بنده در دولتسرای ماست
جمشید بنده در دولتسرای ماست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۶۹ - تشنهام تا بکی آخر بده آبی ساقی
تشنهام تا بکی آخر بده آبی ساقی ابن یمین فَرومَدی : معمیات
شمارهٔ ۷ - ایضاً
چیست آن آسیا که گردش او
رباعی ۱۸ - بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۶۳ - روزی که به رغم چرخ مهمان منی
روزی که به رغم چرخ مهمان منی هاتف اصفهانی : اشعار عربی
شماره ۲ - سلمی علی رحلها و الرحل محمول
سلمی علی رحلها و الرحل محمول قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۳۷ - چه باشد شیوه عاشق؟ بمعشوقان نظر کردن
چه باشد شیوه عاشق؟ بمعشوقان نظر کردن قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۳ - باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما
باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۰۸ - گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی طلب سویش
گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی طلب سویش قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - نیست باکی گر به دستم غنچه سیراب نیست
نیست باکی گر به دستم غنچه سیراب نیست طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - بصد بلا زغمت گرچه مبتلا شده ام
بصد بلا زغمت گرچه مبتلا شده ام عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۸۴ - عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد
عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۸ - هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر
هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر ابوعلی عثمانی : باب سوم
بخش ۲۰ - شریعت و حقیقت
و از آن جمله شریعت و حقیقت است شریعت امر بود بالتزام بندگی و حقیقت مشاهدت ربوبیّت بود، هر شریعت کی مؤیّد نباشد بحقیقت پذیرفته نبود و هر حقیقت که بسته نبود بشریعت با هیچ حاصل نیاید و شریعت بتکلیف خلق آمدست و حقیقت خبر دادن است از تصریف حق، شریعت پرستیدن حقست و حقیقت دیدن حق است، شریعت قیام کردن است بآنچه فرمود، و حقیقت دیدن است آنرا که قضا و تقدیر کردست و پنهان و آشکارا کردست. واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹۱ - کهن پیر گردون به موی سفید
کهن پیر گردون به موی سفید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۱ - ای دلم چون پسته از شور نمک بریان تو
ای دلم چون پسته از شور نمک بریان تو بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۶ - درین چمن چه گلی باز شد بمنزل ما
درین چمن چه گلی باز شد بمنزل ما فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۳۱ - یک لحظه که در پیش من آن شوخ نشست
یک لحظه که در پیش من آن شوخ نشست خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۷ - صد باره وجود را فرو ریختهاند
صد باره وجود را فرو ریختهاند کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۲ - تا بخت بد زهمرهی ما جدا شود
تا بخت بد زهمرهی ما جدا شود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۴ - جمشید بنده در دولتسرای ماست
جمشید بنده در دولتسرای ماست خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۶۹ - تشنهام تا بکی آخر بده آبی ساقی
تشنهام تا بکی آخر بده آبی ساقی ابن یمین فَرومَدی : معمیات
شمارهٔ ۷ - ایضاً
چیست آن آسیا که گردش او
