آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۷۹۰ - زشکنجه گر بمیرم نظر از تو برنگیرم
زشکنجه گر بمیرم نظر از تو برنگیرم
انوری : رباعیات
رباعی ۱۰۲ - از چرخ که کامی به مرادم ننهاد
از چرخ که کامی به مرادم ننهاد
امیر پازواری : دوبیتی‌ها
شماره ۶۰ - سیاهی سَرْ، خطْ اَلِفِهْ ته زِلْفْ
سیاهی سَرْ، خطْ اَلِفِهْ ته زِلْفْ
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۳۲۳ - کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه ام
کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه ام
حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۲ - پیر مغان بر در میخانه دوش
پیر مغان بر در میخانه دوش
اوحدالدین کرمانی : الباب التاسع: فی السفر و الوداع
شماره ۷ - ای دل به سری پر زهوس چتوان کرد
ای دل به سری پر زهوس چتوان کرد
کمال خجندی : رباعیات
شماره ۳۷ - ای آنکه تویی سوار در هر هنری
ای آنکه تویی سوار در هر هنری
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۷۵ - دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من است
دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من است
فردوسی : پادشاهی بهرام گور
بخش ۵ - برفت و بیامد به ایوان خویش
برفت و بیامد به ایوان خویش
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۱ - ای غایب از نظر که تویی مست ناز ما
ای غایب از نظر که تویی مست ناز ما
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۰۹ - مکش چون دورگردون بر رخم داغ جدایی را
مکش چون دورگردون بر رخم داغ جدایی را
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۶۱ - زلف یار مرا به باد دهید
زلف یار مرا به باد دهید
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۱۴ - آن دلارامی که آرامی نباشد با منش
آن دلارامی که آرامی نباشد با منش
عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۲۵ - تا روی چو آفتاب جانان بفروخت
تا روی چو آفتاب جانان بفروخت
سید حسن غزنوی : غزلیات
شماره ۳۱ - دل چون ز لبت شراب خواهد
دل چون ز لبت شراب خواهد
مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۹۳ - حقگزاری از خواجه مظفر
از خواجه مظفر کریوه
سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۳ - ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر
ملک‌زاده‌ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر و دیگر برادران بلند و خوب‌روی‌؛ باری پدر به کراهت و استحقار درو نظر می‌کرد، پسر به فراست و استبصار به جای آورد و گفت: ای پدر کوتاهِ خردمند بِه که نادانِ بلند. نه هر چه به قامت مهتر به قیمت بهتر.
نیر تبریزی : سایر اشعار
شماره ۵۵ - عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتاد
عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتاد
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۰ - نالهٔ من نی عجب گر جا به دل‌ها می‌کند
نالهٔ من نی عجب گر جا به دل‌ها می‌کند
عطار نیشابوری : باب چهل و یكم: در صفت بیچارگی عاشق
شماره ۱۳ - آن راز که دل به دیده میگوید باز
آن راز که دل به دیده میگوید باز