کمال‌الدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۱۹ - و قال ایضآ یمدحه
ای آنکه لاف میزنی از دل که عاشقست
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۷۴ - قفل گر
قفل گر امرد میان ما و او سودا نشد
طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۳۶ - عشق را حسن تو قانون دگر پیدا کند
عشق را حسن تو قانون دگر پیدا کند
مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۳۸ - بی بزم تو باده اشک خونین من است
بی بزم تو باده اشک خونین من است
یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۲۸ - به امتحان مکش آن ابروان ...به
به امتحان مکش آن ابروان ...به
سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۲۱ - خر خمخانه
خر خمخانه لگد میزند از دور مرا
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۶۳ - از بصیرت جوش اشکش بسکه فارغبال کرد
از بصیرت جوش اشکش بسکه فارغبال کرد
نجم‌الدین رازی : ملحقات
شماره ۱ - داوود شها گرت به فرمان باد است
داوود شها گرت به فرمان باد است
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۲ - قوامی خوافی
اسمش میرقوام الدّین نصراللّه. در بدو حال ملازمت می‌نمود. مگر بر پیرزنی حکمی نوشته بود و محصل پیرزن را آزار کرده. گفت: ای قوام الدین از خدا شرم نمی‌کنی که بر چون من عجوزه ظلم روا می‌داری؟ این سخن بر دل وی اثر کرده، دوات و قلم خود را در زیر سنگ شکسته، تائب شد و رو به عبادت آوردو به خدمت مشایخ رسید. صاحب مقام عالی گردید. کتابی در طریقت تصنیف کرده مسمی به جنون المجانین است. کلمات بدیع و سخنان غریب در آن مندرج است. غرض، معاصر شاهرخ میرزا و ولادتش در سنهٔ ۷۳۴ و وفاتش در سنهٔ ۸۳۰ بوده. محمد عوفی با وی ملاقات نمود. این رباعی از اوست:
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۷ - التانیس
بود تانیس بر ظاهر تجلا
ادیب صابر : رباعیات
شماره ۷۹ - گر هیچ به چشم یارم آزرمستی
گر هیچ به چشم یارم آزرمستی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۰۳ - از عشق هوای نیکنامی داریم
از عشق هوای نیکنامی داریم
مجد همگر : رباعیات
شماره ۸ - ای سرو که در چمن بر آورد ترا؟
ای سرو که در چمن بر آورد ترا؟
مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۳۹ - مگذار که کار دل قراری گیرد
مگذار که کار دل قراری گیرد
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - شاهدی مستانه آمد زاهدی مستور شد
شاهدی مستانه آمد زاهدی مستور شد
وفایی شوشتری : مدایح و مراثی
شمارهٔ ۶ - در مدح یعسوب دین امیرالمؤمنین (ع)
اگر مطرب آهنگ دیگر نمی زد
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۰۸ - السلام علیک، یا سندی
السلام علیک، یا سندی
خیام : رباعیات
رباعی ۱۱۶ - خیام اگر ز باده مستی خوش باش
خیام اگر ز باده مستی خوش باش
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۸۲ - شاطر
دلبر شاطر دمی بر مدعای من نشد
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۰۲ - لعل او کز برگ گل رنگین تر و نازکترست
لعل او کز برگ گل رنگین تر و نازکترست