شماره ۴۴۳ - چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آید

چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آید
که بوی خونم از هر لالهٔ این بوستان آید ۱

فشار غم خورم شبها ز بس در انتظار او
برون از دیده ام چون شمع مغز استخوان آید ۲

ز افراط نزاکت باعث قطع سحر گردد
به بزم حرف آن موی کمر چون در میان آید ۳

گل افشا زند بر سر شکفتن باده نوشان را
به رنگ غنچه ام راز دل آخر بر زبان آید ۴

قوی شد ناله ام چون تار چنگ از ضعف تن جویا
گر انگشتی گذاری بر لبم شور فغان آید ۵