سعدی : رباعیات
رباعی ۱۱۰ - می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم
می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم
قاسم انوار : رباعیات
شماره ۴۳ - ای عور شده ز کسوت بیچونی
ای عور شده ز کسوت بیچونی
رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۲ - نه ضعف تن ز جانم سیر دارد
نه ضعف تن ز جانم سیر دارد
سیف فرغانی : رباعیات
شماره ۷ - جعفرکه زرخ ماه تمامی دارد
جعفرکه زرخ ماه تمامی دارد
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۱۴ - در مذهب ما دویی حرامست حرام
در مذهب ما دویی حرامست حرام
خیام : از ازل نوشته [۳۴-۲۶]
رباعی ۲۷
چون روزی و عمر بیش‌وکم نتوان‌کرد،
ادیب الممالک : رباعیات طنز
شمارهٔ ۶۰ - شراب
تا ساغر هجرت بشکستیم بتا
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۹۹ - زاهد، برخ آن مه چونگاه افکندت
زاهد، برخ آن مه چونگاه افکندت
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۴۹ - کیمخت گر
دلبر کیمخت گر ماه فسونگر می شود
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۲۲ - دیگ ریز
دیگریز امرد که باشد روی او مانند ماه
امیرعلیشیر نوایی : رباعیات
شماره ۹ - در بحر سرشکم از نجوب است حباب
در بحر سرشکم از نجوب است حباب
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۲۸ - گر با همه کس راست روی پیشه کنی
گر با همه کس راست روی پیشه کنی
کوهی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - بیا ای دوست دیداری از این سو
بیا ای دوست دیداری از این سو
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۵۷ - به که بردیده گستاخ تمنا فکنم
به که بردیده گستاخ تمنا فکنم
رفیق اصفهانی : رباعیات
شماره ۶ - کس همچو من از زمانه ناکام نشد
کس همچو من از زمانه ناکام نشد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۵۴ - در پای گل از دست منه ساغر مل
در پای گل از دست منه ساغر مل
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۶۰ - بحر را چشم تر ما از نظر می افکند
بحر را چشم تر ما از نظر می افکند
طغرای مشهدی : رباعیات
شماره ۱۹ - گویند جفا نصیب بی سامان است
گویند جفا نصیب بی سامان است
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۳۶ - نیمه رفت از شب اکنون هیچ کس بیدار نیست
نیمه رفت از شب اکنون هیچ کس بیدار نیست
ادیب صابر : رباعیات
شماره ۱۶ - دل تنگم از آنک هر چه خواهم آن نیست
دل تنگم از آنک هر چه خواهم آن نیست