خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید، با توصیف یار دلنواز، ساقی عشق، و جلوه‌گاه محبت. عاشقان در راه عشق فدا می‌شوند و دل و جانشان به پای معشوق نثار می‌گردد. در نهایت، عاشق با فداکاری در راه معشوق، سرفراز می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۶ - دربرم یار دلنواز آمد
دربرم یار دلنواز آمد
برتنم جان رفته باز آمد ۱
ساقی عشق مجلسی آراست
مطرب عاشقان بساز آمد ۲
در ره عشق دیده محمود
جلوه گاه رخ ایاز امد ۳
عاشقان جمله در نثار شدند
سرو ناز تو چون بناز آمد ۴
دل که پرورده بودیش از ناز
ناز تو دیده در نیاز آمد ۵
جان که جز بر رخت نشد ساجد
ابرویت دیده در نماز آمد ۶
عاقبت در ره تو نور علی
سرفدا کرد و سرفراز آمد ۷
برتنم جان رفته باز آمد ۱
ساقی عشق مجلسی آراست
مطرب عاشقان بساز آمد ۲
در ره عشق دیده محمود
جلوه گاه رخ ایاز امد ۳
عاشقان جمله در نثار شدند
سرو ناز تو چون بناز آمد ۴
دل که پرورده بودیش از ناز
ناز تو دیده در نیاز آمد ۵
جان که جز بر رخت نشد ساجد
ابرویت دیده در نماز آمد ۶
عاقبت در ره تو نور علی
سرفدا کرد و سرفراز آمد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - زانروز که تا ماه رخش در نظر آمد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - مرا وقتی بکویش منزلی بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
