ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۴۴ - تا غالیه گون خال مه مهر گسل
تا غالیه گون خال مه مهر گسل اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۰۹ - ای میوه سر درختی باغ بهشت
ای میوه سر درختی باغ بهشت ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۸ - یافتن آتبین کوش را
دگر روز چون آتبین با سپاه سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۴۷ - در هجو مؤید
مؤید ای فلکت دایه وار پرورده عطار نیشابوری : هیلاج نامه
جواب دادن منصور شبلی را
جوابی داد او را آن زمان دوست فضولی : مقطعات
شماره ۴۳ - وقت سحر سوی چمن انداختم گذر
وقت سحر سوی چمن انداختم گذر خاقانی : ترکیبات
شمارهٔ ۹ - در مرثیهٔ فرزند خود رشید الدین
بر سر شه ره عجزیم کمر بربندیم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۲۵ - چو لاله دل ز داغم لکه دارد
چو لاله دل ز داغم لکه دارد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۸۱ - از دوری خود، بی پر و بالم کردی
از دوری خود، بی پر و بالم کردی بلند اقبال : غزلیات
شماره ۵۰۳ - سروها دیده ام به هر چمنی
سروها دیده ام به هر چمنی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۰۰ - کسی از خار خار جان مجنون کی خبر دارد
کسی از خار خار جان مجنون کی خبر دارد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴۵ - بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد
بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۹۵ - دل در سر زلفین بتان نتوان بست
دل در سر زلفین بتان نتوان بست عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۲۶
اگر خطاب شود عاشق را در هنگام طلب دیدار که برو دیدهای که شایستۀ دیدار ما باشد بیار تا پرده برداریم و دیده تو را بر جمال خود گماریم چه گوید همانا که لَنْ تَرانی مراد از چنین جوابیست عزیزی گفته است: قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۱۹ - «علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟
«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟ رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۱ - فیضی تربتی
از سیاحان بوده و در زمان اکبرشاه درهندوستان توقف نموده. شیخ فیضی دکنی به استادی وی معترف بوده و به کمالات عقلی متصف است. از اشعار او نوشته میشود: مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۲۶ - تاریخ قتل محمدنبی
گشته جور محمد نبی خسته جگر اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۹۷ - هرکس که چشم مست تو نظاره میکند
هرکس که چشم مست تو نظاره میکند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸ - زان روز که آب و گل سرشتند مرا
زان روز که آب و گل سرشتند مرا احمد شاملو : مرثیههای خاک
شعر، رهاییست
شعر
شماره ۴۴۴ - تا غالیه گون خال مه مهر گسل
تا غالیه گون خال مه مهر گسل اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۰۹ - ای میوه سر درختی باغ بهشت
ای میوه سر درختی باغ بهشت ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۸ - یافتن آتبین کوش را
دگر روز چون آتبین با سپاه سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۴۷ - در هجو مؤید
مؤید ای فلکت دایه وار پرورده عطار نیشابوری : هیلاج نامه
جواب دادن منصور شبلی را
جوابی داد او را آن زمان دوست فضولی : مقطعات
شماره ۴۳ - وقت سحر سوی چمن انداختم گذر
وقت سحر سوی چمن انداختم گذر خاقانی : ترکیبات
شمارهٔ ۹ - در مرثیهٔ فرزند خود رشید الدین
بر سر شه ره عجزیم کمر بربندیم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۲۵ - چو لاله دل ز داغم لکه دارد
چو لاله دل ز داغم لکه دارد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۸۱ - از دوری خود، بی پر و بالم کردی
از دوری خود، بی پر و بالم کردی بلند اقبال : غزلیات
شماره ۵۰۳ - سروها دیده ام به هر چمنی
سروها دیده ام به هر چمنی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۰۰ - کسی از خار خار جان مجنون کی خبر دارد
کسی از خار خار جان مجنون کی خبر دارد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴۵ - بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد
بی هوش تر ز خوابم و خوابم نمی برد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۹۵ - دل در سر زلفین بتان نتوان بست
دل در سر زلفین بتان نتوان بست عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۲۶
اگر خطاب شود عاشق را در هنگام طلب دیدار که برو دیدهای که شایستۀ دیدار ما باشد بیار تا پرده برداریم و دیده تو را بر جمال خود گماریم چه گوید همانا که لَنْ تَرانی مراد از چنین جوابیست عزیزی گفته است: قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۱۹ - «علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟
«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟ رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۱ - فیضی تربتی
از سیاحان بوده و در زمان اکبرشاه درهندوستان توقف نموده. شیخ فیضی دکنی به استادی وی معترف بوده و به کمالات عقلی متصف است. از اشعار او نوشته میشود: مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۲۶ - تاریخ قتل محمدنبی
گشته جور محمد نبی خسته جگر اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۹۷ - هرکس که چشم مست تو نظاره میکند
هرکس که چشم مست تو نظاره میکند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۸ - زان روز که آب و گل سرشتند مرا
زان روز که آب و گل سرشتند مرا احمد شاملو : مرثیههای خاک
شعر، رهاییست
شعر