خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از بی‌توجهی انسان‌ها به زیبایی‌ها و نعمت‌های الهی تعجب می‌کند و هشدار می‌دهد که حسادت می‌تواند باعث از بین رفتن این نعمت‌ها شود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه کافی دارد.
شمارهٔ ۴۹ - ستایش
عجب آمد مرا ز آدمیی
که تو را بیند و نگه نکند ۱
آفتابی اگر زمانه تو را
ناگهان از حسد سیه نکند ۲
که تو را بیند و نگه نکند ۱
آفتابی اگر زمانه تو را
ناگهان از حسد سیه نکند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۸ - حسب الحال
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۰ - صفت گل رعنا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
