خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که خودش باعث نابودی خویش شده است و هیچ دشمنی جز خود ندارد. او از دستان خود و آسیب‌هایی که به خود زده است، شکایت می‌کند.
مفهوم خودانتقادی و درک عمیق از مسئولیت‌پذیری در قبال اعمال شخصی نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.
رباعی ۳۷۸ - آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش
آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش
چون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش ۱
کس دشمن من نیست منم دشمن خویش
ای وای من و دست من و دامن خویش ۲
چون خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش ۱
کس دشمن من نیست منم دشمن خویش
ای وای من و دست من و دامن خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷۷ - شوخی که به دیده بود دایم جایش
گوهر بعدی:رباعی ۳۷۹ - پیوسته مرا ز خالق جسم و عرض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
