خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که همواره از خالق جسم و جان سپاسگزار است و هدف اصلی را همین می‌داند. او اشاره می‌کند که جسم لطیف (احتمالاً اشاره به روح یا جان) را در خلوتگاه ناز (بهشت یا جایگاه آرامش) از هر گونه بیماری و آسیب در امان می‌بیند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۷۹ - پیوسته مرا ز خالق جسم و عرض
پیوسته مرا ز خالق جسم و عرض
حقا که همین بود و همینست غرض ۱
کان جسم لطیف را به خلوتگه ناز
فارغ بینم همیشه ز آسیب مرض ۲
حقا که همین بود و همینست غرض ۱
کان جسم لطیف را به خلوتگه ناز
فارغ بینم همیشه ز آسیب مرض ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷۸ - آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش
گوهر بعدی:رباعی ۳۸۰ - ای بر سر حرف این و آن نازده خط
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
