صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۲۸۹ - عبدالروف
دگر از اولیا عبدالروف است مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۲۷ - هر آه که من به صبحگاهی زده ام
هر آه که من به صبحگاهی زده ام سید حسن غزنوی : مقطعات
شماره ۱۸ - کین میکشد زمانه ز من آری از ملوک
کین میکشد زمانه ز من آری از ملوک سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۲۴ - رنگریز
کردمش با رنگریز امرد شبی گفت و شنود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۹۵ - دلارام مرا یارب بقا باد
دلارام مرا یارب بقا باد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۲۱ - آمد ورفت نفس نیرنگ توفان بلاست
آمد ورفت نفس نیرنگ توفان بلاست رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۴۲ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: الطَّلاقُ مَرَّتانِ الآیة... حکم طلاق در روزگار جاهلیت و در ابتداء ا
قوله تعالى: الطَّلاقُ مَرَّتانِ الآیة... حکم طلاق در روزگار جاهلیت و در ابتداء اسلام پیش از نزول این آیت آن بود که هر آن کس که زن خویش را طلاق دادى اگر یکى و بیشتر، طلاق را حصرى و حدى نبود، و مرد را حق رجعت بود در روزگار عدّة، تا آن گه که زنى آمد بعایشه نالید از شوى خویش، که وى را طلاق میداد بر دوام، و رجعت میکرد بر سبیل اضرار، و عایشه آن قصه با رسول صلّى اللَّه علیه و آله و سلم بگفت، و در آن حال این آیت آمد و حدّ طلاق پیدا شد و به باز آمد. گفتند یا رسول اللَّه الطَّلاقُ مَرَّتانِ و این الثالثة؟ این دو طلاق است که گفت ذکر سیم کجاست؟ گفت: فَإِمْساکٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِیحٌ بِإِحْسانٍ این تسریح نام سدیگر طلاق است. و نامهاى طلاق در قرآن سه است: طلاق و فراق و سراح: «طلقوهن و فارقوهن و سرحوهن». باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۱۳ - غم عالم همه کردی به بارم
غم عالم همه کردی به بارم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۹ - دلم بهرزه بسودای خام افتاده
دلم بهرزه بسودای خام افتاده اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۹۱ - از صحبت ما درد کشان بازنخیزد
از صحبت ما درد کشان بازنخیزد نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۳۳ - به خاطرم گله یی گشت و دوست دشمن شد
به خاطرم گله یی گشت و دوست دشمن شد قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۲۶ - ماننده شیر نر شمس الدین است
ماننده شیر نر شمس الدین است دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۲۹ - من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک
من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک سید حسن غزنوی : مقطعات
شماره ۲۰ - گه بنالی که وای نان ناید
گه بنالی که وای نان ناید فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در مدح امیر فخرالدوله ابو المظفر احمد بن محمدوالیچغانیان
تا خزان تاختن آورد سوی باد شمال شاه اسماعیل صفوی ( خطایی ) : گزیدهٔ اشعار ترکی
الله
الله-الله, دئیین, بازیلر, سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح علاء الدین محمد
هوای آل نبی را دل منست وطن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۴۹ - در تن ز بسکه بی تو مرا یافت راه تاب
در تن ز بسکه بی تو مرا یافت راه تاب صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - روی در پرده نهان کرده پری
روی در پرده نهان کرده پری جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۰ - آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست
آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست
بخش ۲۸۹ - عبدالروف
دگر از اولیا عبدالروف است مجد همگر : رباعیات
شماره ۵۲۷ - هر آه که من به صبحگاهی زده ام
هر آه که من به صبحگاهی زده ام سید حسن غزنوی : مقطعات
شماره ۱۸ - کین میکشد زمانه ز من آری از ملوک
کین میکشد زمانه ز من آری از ملوک سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۲۴ - رنگریز
کردمش با رنگریز امرد شبی گفت و شنود جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۹۵ - دلارام مرا یارب بقا باد
دلارام مرا یارب بقا باد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۴۲۱ - آمد ورفت نفس نیرنگ توفان بلاست
آمد ورفت نفس نیرنگ توفان بلاست رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۴۲ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: الطَّلاقُ مَرَّتانِ الآیة... حکم طلاق در روزگار جاهلیت و در ابتداء ا
قوله تعالى: الطَّلاقُ مَرَّتانِ الآیة... حکم طلاق در روزگار جاهلیت و در ابتداء اسلام پیش از نزول این آیت آن بود که هر آن کس که زن خویش را طلاق دادى اگر یکى و بیشتر، طلاق را حصرى و حدى نبود، و مرد را حق رجعت بود در روزگار عدّة، تا آن گه که زنى آمد بعایشه نالید از شوى خویش، که وى را طلاق میداد بر دوام، و رجعت میکرد بر سبیل اضرار، و عایشه آن قصه با رسول صلّى اللَّه علیه و آله و سلم بگفت، و در آن حال این آیت آمد و حدّ طلاق پیدا شد و به باز آمد. گفتند یا رسول اللَّه الطَّلاقُ مَرَّتانِ و این الثالثة؟ این دو طلاق است که گفت ذکر سیم کجاست؟ گفت: فَإِمْساکٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِیحٌ بِإِحْسانٍ این تسریح نام سدیگر طلاق است. و نامهاى طلاق در قرآن سه است: طلاق و فراق و سراح: «طلقوهن و فارقوهن و سرحوهن». باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۱۳ - غم عالم همه کردی به بارم
غم عالم همه کردی به بارم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۲۹ - دلم بهرزه بسودای خام افتاده
دلم بهرزه بسودای خام افتاده اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۹۱ - از صحبت ما درد کشان بازنخیزد
از صحبت ما درد کشان بازنخیزد نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۲۳۳ - به خاطرم گله یی گشت و دوست دشمن شد
به خاطرم گله یی گشت و دوست دشمن شد قطران تبریزی : رباعیات
شماره ۲۶ - ماننده شیر نر شمس الدین است
ماننده شیر نر شمس الدین است دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۲۹ - من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک
من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک سید حسن غزنوی : مقطعات
شماره ۲۰ - گه بنالی که وای نان ناید
گه بنالی که وای نان ناید فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ - در مدح امیر فخرالدوله ابو المظفر احمد بن محمدوالیچغانیان
تا خزان تاختن آورد سوی باد شمال شاه اسماعیل صفوی ( خطایی ) : گزیدهٔ اشعار ترکی
الله
الله-الله, دئیین, بازیلر, سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح علاء الدین محمد
هوای آل نبی را دل منست وطن جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۴۹ - در تن ز بسکه بی تو مرا یافت راه تاب
در تن ز بسکه بی تو مرا یافت راه تاب صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - روی در پرده نهان کرده پری
روی در پرده نهان کرده پری جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۰ - آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست
آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست
