شماره ۲۳۳ - به خاطرم گله یی گشت و دوست دشمن شد

به خاطرم گله یی گشت و دوست دشمن شد
دو دل چو شیر شکر بود سنگ و آهن شد ۱

چو خانه سر کشتست عهد را بنیاد
ز هر طرف که نسیمی وزید روزن شد ۲

مرنج اگر نشدم مضطرب ز آمدنت
چراغ دیده نمی داشت دیر روشن شد ۳

در اشتیاق تو چندان صنم صنم گفتم
که شرمسار ز خود زاهد و برهمن شد ۴

سر از عنان تو گفتم برون توانم برد
کمند پا و سرم طرف جیب و دامن شد ۵

کشید بر در و دیوار بوستان خطی
که گل ملول ازین بلبلان گلشن شد ۶

مساز خنده دگر رنجه پا که جای تو نیست
لب ملول «نظیری » که وقف شیون شد ۷