خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق ناامید و دردهای عاشقانه سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که عشق به معشوق چنان عمیق است که حتی با رنج‌های فراوان نیز از بین نمی‌رود. او از مقایسه‌هایی مانند پروانه و شمع استفاده می‌کند تا نشان دهد عاشق بدون معشوق نمی‌تواند به زندگی ادامه دهد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات درد و ناامیدی عاشقانه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۴۹۱ - از صحبت ما درد کشان بازنخیزد
از صحبت ما درد کشان بازنخیزد
صد شیشه دل بشکند آواز نخیزد ۱
بگذار که دل برکند از مهر تو عاشق
کاین مهر گیا گر بکنی باز نخیزد ۲
در گلشن فردوس اگر سرو نشانند
خوشتر ز تو ای سرو سرافراز نخیزد ۳
نردی است نظر بازی ما کز سر آن نرد
تا جان ندهد عاشق جان باز نخیزد ۴
پروانه دل گر نبود میل هلاکش
پیش رخت ای شمع بپرواز نخیزد ۵
زان خانه خراب است چنین اهلی بیدل
کز کوی تو ای خانه برانداز نخیزد ۶
صد شیشه دل بشکند آواز نخیزد ۱
بگذار که دل برکند از مهر تو عاشق
کاین مهر گیا گر بکنی باز نخیزد ۲
در گلشن فردوس اگر سرو نشانند
خوشتر ز تو ای سرو سرافراز نخیزد ۳
نردی است نظر بازی ما کز سر آن نرد
تا جان ندهد عاشق جان باز نخیزد ۴
پروانه دل گر نبود میل هلاکش
پیش رخت ای شمع بپرواز نخیزد ۵
زان خانه خراب است چنین اهلی بیدل
کز کوی تو ای خانه برانداز نخیزد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۰ - هرکه چون باد از سر کوی تو بیرون میرود
گوهر بعدی:شماره ۴۹۲ - خوشباس که روزی گل امید برآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
