خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از احساس پراکندگی و سرافکندگی خود در مقایسه با گل و نرگس سخن می‌گوید. او اگرچه از نظر روحی زنده است، اما از غنچه‌ای که پر از خون جگر است، آکنده شده‌است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به «خون جگر» می‌تواند حاوی مضامین سنگین عاطفی باشد.
رباعی ۱۰۴ - در مجلس تو ز گل پراکنده‌ترم
در مجلس تو ز گل پراکنده‌ترم
وز نرگس مخمور، سرافکنده ترم ۱
از غنچه گل اگر چه دل زنده ترم
از غنچه به خون جگر آکنده ترم ۲
وز نرگس مخمور، سرافکنده ترم ۱
از غنچه گل اگر چه دل زنده ترم
از غنچه به خون جگر آکنده ترم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - از دوست مرا چون نگریزد چه کنم؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - درویش، ز تن جامه صروت بر کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
