خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر ابتدا تصمیم می‌گیرد برای جلوگیری از طعنه‌های دیگران باده ننوشد، اما خرد به او می‌گوید که اگر باده ننوشی، در واقع گناه کرده‌ای زیرا طاعت از دستور خرد است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی پیچیده‌ای است که درک آن‌ها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به مصرف باده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر مناسب نباشد.
شماره ۱۳۴ - گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست
گفتم نخورم باده که کاری نه نکوست
تا باز رهم ز طعنه دشمن و دوست ۱
بشنید خرد گفت که هی چون نخوری
طاعت بود آن گنه که فرموده اوست ۲
تا باز رهم ز طعنه دشمن و دوست ۱
بشنید خرد گفت که هی چون نخوری
طاعت بود آن گنه که فرموده اوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - در کارگه وجود هر نقش که هست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - در وحدت کاینات آنرا که شکیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
