واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۳۴ - عاشقان را ره ندارد، در دل پر غم نشاط
عاشقان را ره ندارد، در دل پر غم نشاط مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۸۸ - آن دل که ز غم خون شد اگر به بیند
آن دل که ز غم خون شد اگر به بیند سعیدا : غزلیات
شماره ۱۴۴ - چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است
چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است امیر معزی : قصاید
شماره ۱۵ - بودم میان خلق یکی مرد پارسا
بودم میان خلق یکی مرد پارسا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۴۱ - محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است
محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۳۹ - تمکین بمی ره
از سادات رفیع الدرجات قصبهٔ بم مِنْاعمال کرمان. نسبش به سید نعمت اللّه ولی کرمانی قدس سره العالی منتهی می‌شود. سید رضاخان نامش بوده. در زمان سلطنت محمد شاه هندی به هندوستان رفته. سلطان را به وی اخلاص بسیار، و محترم می‌زیسته. در کشف دقایق و فهم حقایق خاصّه در مسئلهٔ توحید که از مسائل غامضه است مسلم بوده. صاحب اخلاق و اوصاف حمیده و اشعار گزیده است و از افکار ابکار آن جناب است: سعدی : غزلیات
غزل ۳۶ - بنده وار آمدم به زنهارت
بنده وار آمدم به زنهارت سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۴۴ - ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد
ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۷۳ - غنچه از رشک دهان نو دهان گرد آورد
غنچه از رشک دهان نو دهان گرد آورد نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۳۹ - آگاهی مجنون از وفات مادر
چون شاهسوار چرخ گردان انوری : رباعیات
رباعی ۳۵۱ - جانا لبم از شراب غم خشک مکن
جانا لبم از شراب غم خشک مکن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۵۱ - بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید
بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۲۷ - دلی که شاد ز وصل تو دیر دیر شود
دلی که شاد ز وصل تو دیر دیر شود اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۳۰ - ای دل چه کری کند مشوش بودن
ای دل چه کری کند مشوش بودن کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۱۱ - ساقی بر من چو جام روشن بنهاد
ساقی بر من چو جام روشن بنهاد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۷۵ - ای رقعه حسن را رخت شاه
ای رقعه حسن را رخت شاه مفاتیح الجنان : زیارات مخصوصه امام حسین (ع)
دعاى علقمه بعد از نماز زیارت عاشوراء
محمّد بن خالد طیالسی از سیف بن عُمَیره روایت کرده: با صفوان بن مهران و جمعی دیگر از اصحاب خودمان به سوی نجف بیرون رفتیم ـ پس از بیرون رفتنِ حضرت صادق(علیه السلام) از حیره به طرف مدینه ـ زمانی که از زیارت امیرمؤمنان فارغ شدیم، صفوان صورت خود را به سوی محلّ شهادت اباعبدالله(علیه السلام) گرداند، آنگاه به ما گفت: از نزد سر مقدّس امیرمؤمنان، حسین(علیه السلام) را زیارت کنید که از اینجا امام صادق(علیه السلام) ایما و اشاره کرد به سلام بر آن حضرت و من در آن وقت خدمت آن حضرت بودم. حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۲۵ - حکایت
گذشتم به شب زنده داری سحر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۹ - مبین ز موج تهیدست خوار دریا را
مبین ز موج تهیدست خوار دریا را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۸ - همه کار و بار جهان هیچ نیست
همه کار و بار جهان هیچ نیست
شماره ۴۳۴ - عاشقان را ره ندارد، در دل پر غم نشاط
عاشقان را ره ندارد، در دل پر غم نشاط مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۸۸ - آن دل که ز غم خون شد اگر به بیند
آن دل که ز غم خون شد اگر به بیند سعیدا : غزلیات
شماره ۱۴۴ - چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است
چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است امیر معزی : قصاید
شماره ۱۵ - بودم میان خلق یکی مرد پارسا
بودم میان خلق یکی مرد پارسا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۴۱ - محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است
محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۳۹ - تمکین بمی ره
از سادات رفیع الدرجات قصبهٔ بم مِنْاعمال کرمان. نسبش به سید نعمت اللّه ولی کرمانی قدس سره العالی منتهی می‌شود. سید رضاخان نامش بوده. در زمان سلطنت محمد شاه هندی به هندوستان رفته. سلطان را به وی اخلاص بسیار، و محترم می‌زیسته. در کشف دقایق و فهم حقایق خاصّه در مسئلهٔ توحید که از مسائل غامضه است مسلم بوده. صاحب اخلاق و اوصاف حمیده و اشعار گزیده است و از افکار ابکار آن جناب است: سعدی : غزلیات
غزل ۳۶ - بنده وار آمدم به زنهارت
بنده وار آمدم به زنهارت سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۴۴ - ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد
ز مرگم گر غبار غم که در دل بود، برخیزد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۷۳ - غنچه از رشک دهان نو دهان گرد آورد
غنچه از رشک دهان نو دهان گرد آورد نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۳۹ - آگاهی مجنون از وفات مادر
چون شاهسوار چرخ گردان انوری : رباعیات
رباعی ۳۵۱ - جانا لبم از شراب غم خشک مکن
جانا لبم از شراب غم خشک مکن طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۵۱ - بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید
بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۲۷ - دلی که شاد ز وصل تو دیر دیر شود
دلی که شاد ز وصل تو دیر دیر شود اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۳۰ - ای دل چه کری کند مشوش بودن
ای دل چه کری کند مشوش بودن کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۱۱ - ساقی بر من چو جام روشن بنهاد
ساقی بر من چو جام روشن بنهاد سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۷۵ - ای رقعه حسن را رخت شاه
ای رقعه حسن را رخت شاه مفاتیح الجنان : زیارات مخصوصه امام حسین (ع)
دعاى علقمه بعد از نماز زیارت عاشوراء
محمّد بن خالد طیالسی از سیف بن عُمَیره روایت کرده: با صفوان بن مهران و جمعی دیگر از اصحاب خودمان به سوی نجف بیرون رفتیم ـ پس از بیرون رفتنِ حضرت صادق(علیه السلام) از حیره به طرف مدینه ـ زمانی که از زیارت امیرمؤمنان فارغ شدیم، صفوان صورت خود را به سوی محلّ شهادت اباعبدالله(علیه السلام) گرداند، آنگاه به ما گفت: از نزد سر مقدّس امیرمؤمنان، حسین(علیه السلام) را زیارت کنید که از اینجا امام صادق(علیه السلام) ایما و اشاره کرد به سلام بر آن حضرت و من در آن وقت خدمت آن حضرت بودم. حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۲۵ - حکایت
گذشتم به شب زنده داری سحر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۹ - مبین ز موج تهیدست خوار دریا را
مبین ز موج تهیدست خوار دریا را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۷۸ - همه کار و بار جهان هیچ نیست
همه کار و بار جهان هیچ نیست