خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند غنچه، سوسن و خورشید برای توصیف معشوق و احساسات شاعر استفاده می‌کند. شاعر با زیبایی‌های طبیعی، زیبایی معشوق را مقایسه می‌کند و از عشق و جذابیت او سخن می‌گوید.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۴۷۳ - غنچه از رشک دهان نو دهان گرد آورد
غنچه از رشک دهان نو دهان گرد آورد
سوسن از تر سخنی تو دهان گرد آورد ۱
خواست اندیشه برد را به میان و بدهانت
تنگ و باریک رهی دید عنان گرد آورد ۲
رویت آورد خطی گرد که شدانده جان
از کجا روی تو این انده جان گرد آورد ۳
تا که عطار چمن لخلخة زلف تو دید
طبله در بیست و همه رخت دکان گرد آورد ۴
به لبت لعل چه ماند که همان است آخر
آنکه خورشید تو پروردش و گان گرد آورد ۵
گفته ای جان و دلت زود بگیریم کمال
تا که بشنید حدیث نو روان گرد آورد ۶
سوسن از تر سخنی تو دهان گرد آورد ۱
خواست اندیشه برد را به میان و بدهانت
تنگ و باریک رهی دید عنان گرد آورد ۲
رویت آورد خطی گرد که شدانده جان
از کجا روی تو این انده جان گرد آورد ۳
تا که عطار چمن لخلخة زلف تو دید
طبله در بیست و همه رخت دکان گرد آورد ۴
به لبت لعل چه ماند که همان است آخر
آنکه خورشید تو پروردش و گان گرد آورد ۵
گفته ای جان و دلت زود بگیریم کمال
تا که بشنید حدیث نو روان گرد آورد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۲ - غم عشقت دل ما را همیشه شاد میدارد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۴ - فرح به سینه پر غصه بی تو چون آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
