جامی : سبحةالابرار
بخش ۷۷ - حکایت یوسف و زلیخا که پرده پوشی زلیخا پرده گشای دیده یوسف آمد تا حق را ناظر خود یافت و از نظر زلیخا روی بتافت
چون زلیخا ز مه کنعانی مولوی : غزلیات
غزل ۹۵۰ - سپاس آن عدمی را که هست ما بربود
سِپاس آن عَدَمی را که هستِ ما بِرُبود مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۲۸ - تا بتوانی تو جامهٔ عشق مپوش
تا بتوانی تو جامهٔ عشق مپوش مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۸۷ - گر کبر بخوردهام که سرمست توام
گر کبر بخوردهام که سرمست توام احمد شاملو : هوای تازه
مه
بیابان را، سراسر، مه گرفتهست. خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۳۷۰ - ما نداریم به غیر از جگرِ افگاری
ما نداریم به غیر از جگرِ افگاری مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۲۹ - نحن الی سیدنا راجعون
نَحْنُ اِلی سَیِّدِنا راجِعُون امیر معزی : غزلیات
شماره ۵۶ - بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی
بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی مولوی : غزلیات
غزل ۳۳۹ - سماع آرام جان زندگان است
سَماعْ آرامِ جان زندگان است نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۴۰ - افسانهسرائی ده دختر
فرنگیس اولین مرکب روان کرد سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۴۰ - غزل
ای میوه رسیده ز بستان کیستی؟ میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم
حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۲۲ - هر گوهر معنی که دلم کرد پسند
هر گوهر معنی که دلم کرد پسند مولوی : غزلیات
غزل ۳۵۹ - درین جو دل چو دولاب خراب است
دَرین جو دلْ چو دولابِ خراب است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۳۳ - خوشا شمعی که سر تا پا بسوزد
خوشا شمعی که سر تا پا بسوزد فردوسی : فریدون
بخش ۱۴ - سپه چون به نزدیک ایران کشید
سپه چون به نزدیک ایران کشید غروی اصفهانی : مدایح و مراثی ابی الحسن علی الاکبر سلام الله علیه
شمارهٔ ۸ - فی رثاء علی بن الحسین الاکبر علیه السلام
دل سنگ خاره شد خون ز غم جوان لیلی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۳ - طوطی خجل فرو ماند از بلبل زبانت
طوطی خجل فرو ماند از بلبل زبانت اوحدی مراغهای : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا نورالله قبره
مستان خواب را خبری از وصال نیست قائم مقام فراهانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۳۷ - در زمان معزولی در شکایت از روزگار سروده
دلا تا کی شکست از دست هر پیمان شکن بینی
بخش ۷۷ - حکایت یوسف و زلیخا که پرده پوشی زلیخا پرده گشای دیده یوسف آمد تا حق را ناظر خود یافت و از نظر زلیخا روی بتافت
چون زلیخا ز مه کنعانی مولوی : غزلیات
غزل ۹۵۰ - سپاس آن عدمی را که هست ما بربود
سِپاس آن عَدَمی را که هستِ ما بِرُبود مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۲۸ - تا بتوانی تو جامهٔ عشق مپوش
تا بتوانی تو جامهٔ عشق مپوش مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۸۷ - گر کبر بخوردهام که سرمست توام
گر کبر بخوردهام که سرمست توام احمد شاملو : هوای تازه
مه
بیابان را، سراسر، مه گرفتهست. خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۳۷۰ - ما نداریم به غیر از جگرِ افگاری
ما نداریم به غیر از جگرِ افگاری مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۲۹ - نحن الی سیدنا راجعون
نَحْنُ اِلی سَیِّدِنا راجِعُون امیر معزی : غزلیات
شماره ۵۶ - بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی
بر من این رنج و غم آخر به سر آید روزی مولوی : غزلیات
غزل ۳۳۹ - سماع آرام جان زندگان است
سَماعْ آرامِ جان زندگان است نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۴۰ - افسانهسرائی ده دختر
فرنگیس اولین مرکب روان کرد سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۴۰ - غزل
ای میوه رسیده ز بستان کیستی؟ میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم
حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۲۲ - هر گوهر معنی که دلم کرد پسند
هر گوهر معنی که دلم کرد پسند مولوی : غزلیات
غزل ۳۵۹ - درین جو دل چو دولاب خراب است
دَرین جو دلْ چو دولابِ خراب است حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۳۳ - خوشا شمعی که سر تا پا بسوزد
خوشا شمعی که سر تا پا بسوزد فردوسی : فریدون
بخش ۱۴ - سپه چون به نزدیک ایران کشید
سپه چون به نزدیک ایران کشید غروی اصفهانی : مدایح و مراثی ابی الحسن علی الاکبر سلام الله علیه
شمارهٔ ۸ - فی رثاء علی بن الحسین الاکبر علیه السلام
دل سنگ خاره شد خون ز غم جوان لیلی سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۳ - طوطی خجل فرو ماند از بلبل زبانت
طوطی خجل فرو ماند از بلبل زبانت اوحدی مراغهای : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ - وله ایضا نورالله قبره
مستان خواب را خبری از وصال نیست قائم مقام فراهانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۳۷ - در زمان معزولی در شکایت از روزگار سروده
دلا تا کی شکست از دست هر پیمان شکن بینی
