شاعر ابراز میکند که با وجود غرور و سرمستی، کاملاً تسلیم معشوق است و حتی اگر معشوق قصد کشتنش را داشته باشد، مقاومتی نمیکند. همچنین، با اشاره به وسعت دنیا، بیان میکند که جایی برای فرار از دست معشوق ندارند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و تسلیم در برابر معشوق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'کشتن' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر صحیح دارد.
رباعی ۱۲۸۷ - گر کبر بخوردهام که سرمست توام
مشتاب بکشتنم که در دست توام ۱
گفتی که زمین حق فراخست فراخ
ای جان به کجا روم که در دست توام ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.