صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۰۳ - برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد
برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد مولوی : رباعیات
رباعی ۵۷۱ - این واقعه را سخت بگیری شاید
این واقعه را سخت بگیری شاید نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۴۰ - بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب
بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۷۶ - گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود
گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۱۸ - تا رز آرد غوره وآن غوره تا انگورگردد
تا رز آرد غوره وآن غوره تا انگورگردد مولوی : دفتر سوم
بخش ۴۶ - جواب گفتن ساحر مرده با فرزندان خود
گُفتَشان در خواب کِی اَوْلادِ من عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۴۰ - از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم
از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم بابافغانی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - در منقبت مولای متقیان و ائمه ی اطهار علیهم السلام
ای رخ فرخنده ات خورشید ایوان جمال قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۴۸ - من و تا روز، هر شب در فراق چشم میگونی
من و تا روز، هر شب در فراق چشم میگونی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة السادسة - فی الجنون
حکایت کرد مرا دوستی که دل بمحبت او نیازی داشت و جان بصحبت او اهتزازی، که وقتی از اوقات که ایام صبی چون نسیم صبا بر من بگذشت و فراش روز و شب فراش عیش و طرب درنوشت. مولوی : رباعیات
رباعی ۸۰ - از بانگ سرافیل دمیده است رباب
از بانگ سرافیل دمیده است رباب عطار نیشابوری : بخش بیست و پنجم
الحكایة و التمثیل
آن یکی را دیگری سخت ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له
زهی بزرگ عطاراد سرفراز همام انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۹۳ - در ذل سوئال
بودن اندر عذاب چون جرجیس سعیدا : غزلیات
شماره ۳۰۴ - خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند
خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۲ - گل بی خار درین غمکده کم سبز شود
گل بی خار درین غمکده کم سبز شود قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۹۳ - دوران نگر که سینه‌اش از کینه صاف نیست
دوران نگر که سینه‌اش از کینه صاف نیست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۷ - غم با دلت آشناست ای فیض
غم با دلت آشناست ای فیض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۹۶ - کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش
کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش طغرای مشهدی : رباعیات
شماره ۱۹ - گویند جفا نصیب بی سامان است
گویند جفا نصیب بی سامان است
غزل ۴۳۰۳ - برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد
برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد مولوی : رباعیات
رباعی ۵۷۱ - این واقعه را سخت بگیری شاید
این واقعه را سخت بگیری شاید نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۴۰ - بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب
بسکه کرد آه وفغان در حسرت گل عندلیب عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شماره ۷۶ - گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود
گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۱۸ - تا رز آرد غوره وآن غوره تا انگورگردد
تا رز آرد غوره وآن غوره تا انگورگردد مولوی : دفتر سوم
بخش ۴۶ - جواب گفتن ساحر مرده با فرزندان خود
گُفتَشان در خواب کِی اَوْلادِ من عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۴۰ - از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم
از بس که چو شمع از غم تو زار بسوزم بابافغانی : قصاید
شمارهٔ ۲۰ - در منقبت مولای متقیان و ائمه ی اطهار علیهم السلام
ای رخ فرخنده ات خورشید ایوان جمال قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۴۸ - من و تا روز، هر شب در فراق چشم میگونی
من و تا روز، هر شب در فراق چشم میگونی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة السادسة - فی الجنون
حکایت کرد مرا دوستی که دل بمحبت او نیازی داشت و جان بصحبت او اهتزازی، که وقتی از اوقات که ایام صبی چون نسیم صبا بر من بگذشت و فراش روز و شب فراش عیش و طرب درنوشت. مولوی : رباعیات
رباعی ۸۰ - از بانگ سرافیل دمیده است رباب
از بانگ سرافیل دمیده است رباب عطار نیشابوری : بخش بیست و پنجم
الحكایة و التمثیل
آن یکی را دیگری سخت ابوالفرج رونی : قصاید
شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له
زهی بزرگ عطاراد سرفراز همام انوری : مقطعات
شمارهٔ ۲۹۳ - در ذل سوئال
بودن اندر عذاب چون جرجیس سعیدا : غزلیات
شماره ۳۰۴ - خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند
خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۲ - گل بی خار درین غمکده کم سبز شود
گل بی خار درین غمکده کم سبز شود قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۹۳ - دوران نگر که سینه‌اش از کینه صاف نیست
دوران نگر که سینه‌اش از کینه صاف نیست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۷ - غم با دلت آشناست ای فیض
غم با دلت آشناست ای فیض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۹۹۶ - کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش
کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش طغرای مشهدی : رباعیات
شماره ۱۹ - گویند جفا نصیب بی سامان است
گویند جفا نصیب بی سامان است