خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از موی سفید خود به عنوان نشانه‌ای از امید به بیداری یاد می‌کند، اما می‌گوید که همین موی سفید به بالشی برای خواب غفلت او تبدیل شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و تمثیلی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین نیاز به دانش ادبی و فلسفی نسبی برای درک کامل معانی دارد.
تک‌بیت ۱۱۰۷ - بود از موی سفید امّید بیداری مرا
بود از موی سفید امّید بیداری مرا
بالش پر گشت آن هم بهر خواب غفلتم ۱
بالش پر گشت آن هم بهر خواب غفلتم ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تک‌بیت ۱۱۰۶ - من آن روزی که برگ شادمانی داشتم چون گل
گوهر بعدی:تک‌بیت ۱۱۰۸ - عالم بیخبری بود بهشت آبادم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
