اهلی شیرازی : صنف پنجم که چنگ است و کم بر است
صنف پنجم که چنگ است و کم بر است
ای آنکه غمت بجان دل سنگ زند اقبال لاهوری : پیام مشرق
خیالم کو گل از فردوس چیند
خیالم کو گل از فردوس چیند اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۶ - کرده ام مرغی سبکروحی امید و بیم را
کرده ام مرغی سبکروحی امید و بیم را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۴۸ - منت نکشد همّتم از دست دعایی
منت نکشد همّتم از دست دعایی رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۹۹ - خوشا روزی و حبذا روزگاری
خوشا روزی و حبذا روزگاری جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۴۲ - من شبی در خواب عکس روی او گردیدمی
من شبی در خواب عکس روی او گردیدمی سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۵۲ - سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید
سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۵۳ - در قلزمِ توحید دو عالم کم گیر
در قلزمِ توحید دو عالم کم گیر رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۱۴ - النوبة الاولى
وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ نبشتیم موسى را در تختهها مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْعِظَةً از همه چیزى پندى وَ تَفْصِیلًا لِکُلِّ شَیْءٍ و تفصیل دادن هر چیز از حلال و حرام فَخُذْها بِقُوَّةٍ گیر آن را بزور وَ أْمُرْ قَوْمَکَ و فرماى قوم خویش را یَأْخُذُوا بِأَحْسَنِها تا بگیرند بنیکوتر فرمان که در آناند سَأُرِیکُمْ دارَ الْفاسِقِینَ (۱۴۵) آرى نمایم شما را فردا سراى و منزل ایشان که از فرمان و طاعت بیرون شدند. میرداماد : رباعیات
شماره ۱۳۳ - در عشق تو خون ز چشم امید چکید
در عشق تو خون ز چشم امید چکید ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواری‌ها
شمارهٔ ۴۷ - کشتهٔ غریب
ای در عزات خالق اکبر، گریسته رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۷ - النوبة الثانیة
قوله تعالى وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ گفتهاند نام نوح سکن بود او را نام نوح نهادند لکثرة نیاحته على قومه بعد ما اغرقوا. قوم وى اولاد قابیل بودند چون بر ایشان دعا کرد تا رب العزّة ایشان را بطوفان غرق کرد نوح بعد از آن پشیمانى خورد و بر ایشان نوحه کرد و بسیار بگریست. از بس که بگریست و نوحه کرد او را نوح نام نهادند، و این نوحه کردن و گریستن وى بر قوم خویش از خبر هامة بن الهیم معلوم شد، و ذلک ما مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۳۲ - تا چند زنی بر من زانکار تو خار آخر؟
تا چند زنی بر من زِانْکارْ تو خار آخِر؟ افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۰ - ساقی به سر ما هوس شرب مدام است
ساقی به سر ما هوس شرب مدام است قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷۶ - «عز من قائل » چه گفت اله؟
«عز من قائل » چه گفت اله؟ عطار نیشابوری : دفتر اول
در نصیحت کردن سالک دردمند و در مراقبت احوال خودکردن فرماید
ز خود غایب مشو ای دل زمانی رشیدالدین میبدی : ۱۲- سورة یوسف- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ جاءَتْ سَیَّارَةٌ» آمد کاروانى، «فَأَرْسَلُوا وارِدَهُمْ» و فرستادند آب جوى و آب ساز خویش، «فَأَدْلى دَلْوَهُ» و دلو در چاه گذاشت، «قالَ یا بُشْرى» گفت اى شادیا مرا، «هذا غُلامٌ» آنک غلامى، «وَ أَسَرُّوهُ بِضاعَةً» و او را پنهان کردند و بضاعتى ساختند، «وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِما یَعْمَلُونَ (۹)» و اللَّه دانا بود بهر چه میکردند. الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۷۸ - خطبه ی حضرت سیدالساجدین دربیرون شهر کوفه
که هان ای گروه ستمگر خموش شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۳۱ - دنیا و آخرت بر رندان به نیم جو
دنیا و آخرت بر رندان به نیم جو ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۵۵ - ای شمع نمونه‌ای زسوزم داری
ای شمع نمونه‌ای زسوزم داری
صنف پنجم که چنگ است و کم بر است
ای آنکه غمت بجان دل سنگ زند اقبال لاهوری : پیام مشرق
خیالم کو گل از فردوس چیند
خیالم کو گل از فردوس چیند اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۶ - کرده ام مرغی سبکروحی امید و بیم را
کرده ام مرغی سبکروحی امید و بیم را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۴۸ - منت نکشد همّتم از دست دعایی
منت نکشد همّتم از دست دعایی رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۹۹ - خوشا روزی و حبذا روزگاری
خوشا روزی و حبذا روزگاری جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۳۴۲ - من شبی در خواب عکس روی او گردیدمی
من شبی در خواب عکس روی او گردیدمی سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۵۲ - سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید
سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۵۳ - در قلزمِ توحید دو عالم کم گیر
در قلزمِ توحید دو عالم کم گیر رشیدالدین میبدی : ۷- سورة الاعراف
۱۴ - النوبة الاولى
وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ نبشتیم موسى را در تختهها مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْعِظَةً از همه چیزى پندى وَ تَفْصِیلًا لِکُلِّ شَیْءٍ و تفصیل دادن هر چیز از حلال و حرام فَخُذْها بِقُوَّةٍ گیر آن را بزور وَ أْمُرْ قَوْمَکَ و فرماى قوم خویش را یَأْخُذُوا بِأَحْسَنِها تا بگیرند بنیکوتر فرمان که در آناند سَأُرِیکُمْ دارَ الْفاسِقِینَ (۱۴۵) آرى نمایم شما را فردا سراى و منزل ایشان که از فرمان و طاعت بیرون شدند. میرداماد : رباعیات
شماره ۱۳۳ - در عشق تو خون ز چشم امید چکید
در عشق تو خون ز چشم امید چکید ترکی شیرازی : فصل سوم - سوگواری‌ها
شمارهٔ ۴۷ - کشتهٔ غریب
ای در عزات خالق اکبر، گریسته رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۷ - النوبة الثانیة
قوله تعالى وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ گفتهاند نام نوح سکن بود او را نام نوح نهادند لکثرة نیاحته على قومه بعد ما اغرقوا. قوم وى اولاد قابیل بودند چون بر ایشان دعا کرد تا رب العزّة ایشان را بطوفان غرق کرد نوح بعد از آن پشیمانى خورد و بر ایشان نوحه کرد و بسیار بگریست. از بس که بگریست و نوحه کرد او را نوح نام نهادند، و این نوحه کردن و گریستن وى بر قوم خویش از خبر هامة بن الهیم معلوم شد، و ذلک ما مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۳۲ - تا چند زنی بر من زانکار تو خار آخر؟
تا چند زنی بر من زِانْکارْ تو خار آخِر؟ افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۰ - ساقی به سر ما هوس شرب مدام است
ساقی به سر ما هوس شرب مدام است قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۷۶ - «عز من قائل » چه گفت اله؟
«عز من قائل » چه گفت اله؟ عطار نیشابوری : دفتر اول
در نصیحت کردن سالک دردمند و در مراقبت احوال خودکردن فرماید
ز خود غایب مشو ای دل زمانی رشیدالدین میبدی : ۱۲- سورة یوسف- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ جاءَتْ سَیَّارَةٌ» آمد کاروانى، «فَأَرْسَلُوا وارِدَهُمْ» و فرستادند آب جوى و آب ساز خویش، «فَأَدْلى دَلْوَهُ» و دلو در چاه گذاشت، «قالَ یا بُشْرى» گفت اى شادیا مرا، «هذا غُلامٌ» آنک غلامى، «وَ أَسَرُّوهُ بِضاعَةً» و او را پنهان کردند و بضاعتى ساختند، «وَ اللَّهُ عَلِیمٌ بِما یَعْمَلُونَ (۹)» و اللَّه دانا بود بهر چه میکردند. الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۷۸ - خطبه ی حضرت سیدالساجدین دربیرون شهر کوفه
که هان ای گروه ستمگر خموش شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۳۱ - دنیا و آخرت بر رندان به نیم جو
دنیا و آخرت بر رندان به نیم جو ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۵۵ - ای شمع نمونه‌ای زسوزم داری
ای شمع نمونه‌ای زسوزم داری