رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۱ - النوبة الاولى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۵۴۳ - جهدکن‌که دل ز هوس پایمال شک نشود
جهدکن‌که دل ز هوس پایمال شک نشود افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۳۴ - ای که تو را ز شام مو، روی دمیده چون فلق
ای که تو را ز شام مو، روی دمیده چون فلق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۶۵ - منگر به چشم کم به دل داغدار ما
منگر به چشم کم به دل داغدار ما عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۲۶ - چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا
چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۳ - سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا
سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۶۴ - مرا که تیره شد از کثرت گناه چراغ
مرا که تیره شد از کثرت گناه چراغ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۸ - نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم
نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
با یاد دل که آینه ای بود
آیینه چون شکست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۴۹ - شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود
شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۲۱ - ابر نیسان باغ را در لؤلؤی لالا گرفت
ابر نیسان باغ را در لؤلؤی لالا گرفت ملا احمد نراقی : منتخب غزلیات و قطعات
شماره ۱۳ - از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد
از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۱۳۰ - در تاریخ فوت ضیاء السلطنه فرماید
یگانه گوهر دریای عصمت نهج البلاغه : نامه ها
نامه به محمد بن ابی بکر در دلجويى از او به علت عزلش از حکومت مصر
و من كتاب له عليه‌السلام إلى محمد بن أبي بكر لما بلغه توجده من عزله بالأشتر عن مصر ثم توفي الأشتر في توجهه إلى هناك قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۰ - در ستایش پادشاه علیین جایگاه محمدشاه غازی
ای برده غمت تاب ز دل خواب ز دیده رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۹۴ - در ترجمه از شعر تازی
چون ز شعبان گذشت بیست ، مباش اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
غزل
مشو عاشق، که جانت را بسوزد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۰۶ - که دید از غم شناسان خاطر شادی که من دیدم
که دید از غم شناسان خاطر شادی که من دیدم ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۶۳ - مجسمهٔ فردوسی
مهرگان آمد به آیین فریدون و قباد مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۵۲ - گر بر سر گل تاج مکلل باشد
گر بر سر گل تاج مکلل باشد
۱ - النوبة الاولى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۵۴۳ - جهدکن‌که دل ز هوس پایمال شک نشود
جهدکن‌که دل ز هوس پایمال شک نشود افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۳۴ - ای که تو را ز شام مو، روی دمیده چون فلق
ای که تو را ز شام مو، روی دمیده چون فلق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۶۵ - منگر به چشم کم به دل داغدار ما
منگر به چشم کم به دل داغدار ما عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شماره ۲۶ - چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا
چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۳ - سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا
سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۶۴ - مرا که تیره شد از کثرت گناه چراغ
مرا که تیره شد از کثرت گناه چراغ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۶۸ - نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم
نه فکر غنچه نی اندیشهٔ گل می‌کند شبنم فریدون مشیری : لحظه ها و احساس
با یاد دل که آینه ای بود
آیینه چون شکست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۴۹ - شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود
شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۲۲۱ - ابر نیسان باغ را در لؤلؤی لالا گرفت
ابر نیسان باغ را در لؤلؤی لالا گرفت ملا احمد نراقی : منتخب غزلیات و قطعات
شماره ۱۳ - از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد
از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۱۳۰ - در تاریخ فوت ضیاء السلطنه فرماید
یگانه گوهر دریای عصمت نهج البلاغه : نامه ها
نامه به محمد بن ابی بکر در دلجويى از او به علت عزلش از حکومت مصر
و من كتاب له عليه‌السلام إلى محمد بن أبي بكر لما بلغه توجده من عزله بالأشتر عن مصر ثم توفي الأشتر في توجهه إلى هناك قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۰ - در ستایش پادشاه علیین جایگاه محمدشاه غازی
ای برده غمت تاب ز دل خواب ز دیده رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۹۴ - در ترجمه از شعر تازی
چون ز شعبان گذشت بیست ، مباش اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
غزل
مشو عاشق، که جانت را بسوزد اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۰۶ - که دید از غم شناسان خاطر شادی که من دیدم
که دید از غم شناسان خاطر شادی که من دیدم ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۶۳ - مجسمهٔ فردوسی
مهرگان آمد به آیین فریدون و قباد مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۵۲ - گر بر سر گل تاج مکلل باشد
گر بر سر گل تاج مکلل باشد