شماره ۳۳ - سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا

سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا
سایه گل به نظر چشم سیاه است مرا ۱

بسکه گشتم به چمن محو خرام تو چو آب
سبزه هر لب جو طرف کلاه است مرا ۲

دارم از همت داغ تو جهان زیر نگین
سرمه سوختگی گرد سپاه است مرا ۳

تربیت یافته دود دلم همچو شرار
گلستان جلوه این ابرسیاه است مرا ۴

دل بدآموز شکایت شده بیهوده اسیر
هیچ کس نیست که پرسد چه گناه است مرا ۵