شماره ۳۴ - ز بسکه گردش چشم تو دیده مست مرا

ز بسکه گردش چشم تو دیده مست مرا
ز دل ربوده به غیر از تو هر چه هست مرا ۱

ز خاکساری خود در طلسم آرامم
نمی رسد چو غبار آفت شکست مرا ۲

عبث چه منت دریوزه بهار کشم
که خون آبله گل می کند به دست مرا ۳

نمی شناسمت ای فتنه جو نمی دانم
کجا شناخته آن چشم می پرست مرا ۴

اسیر داد دل هرزه گرد می دادم
جنون به حلقه زنجیر فکر بست مرا ۵