خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از عشق، وفا، رهایی، نالههای عاشقانه و تضاد بین عشق دنیوی و عرفانی سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند میکده، زاهد و خرابات دارد که نشاندهندهی تمایل شاعر به عشق زمینی و در عین حال جستجوی معنویت است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال بهطور کامل قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند میکده و خرابات ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد که برای سنین پایینتر مناسب نیست.
شماره ۱۳ - از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد
از راه وفا گاه ز ما یاد توان کرد
گاهی به نگاهی دل ما شاد توان کرد ۱
صید دل من لایق تیغ تو اگر نیست
از بهر خدا آخرش آزاد توان کرد ۲
عالم مگر از ناله به رحم آورم ای دل
ای وای (!) چه با خوی خداداد توان کرد ۳
زین بعد کسی ناله من نشنود آری
تا چند مگر ناله و فریاد توان کرد ۴
مستم زمی عشق چنان کز پی مرگم
صید میکده از خاک من آزاد توان کرد ۵
انصاف کجا رفت ببین مدرسه کردند
جایی که در آن میکده بنیاد توان کرد ۶
منمای به زاهد تو ره کوی خرابات
این ره نه به هر بوالهوس ارشاد توان کرد ۷
با غیر صفایی مه من عهد وفا بست
دل را به چه امید دگر شاد توان کرد ۸
گاهی به نگاهی دل ما شاد توان کرد ۱
صید دل من لایق تیغ تو اگر نیست
از بهر خدا آخرش آزاد توان کرد ۲
عالم مگر از ناله به رحم آورم ای دل
ای وای (!) چه با خوی خداداد توان کرد ۳
زین بعد کسی ناله من نشنود آری
تا چند مگر ناله و فریاد توان کرد ۴
مستم زمی عشق چنان کز پی مرگم
صید میکده از خاک من آزاد توان کرد ۵
انصاف کجا رفت ببین مدرسه کردند
جایی که در آن میکده بنیاد توان کرد ۶
منمای به زاهد تو ره کوی خرابات
این ره نه به هر بوالهوس ارشاد توان کرد ۷
با غیر صفایی مه من عهد وفا بست
دل را به چه امید دگر شاد توان کرد ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - عشاق تو جز دیده ی خونبار نخواهند
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - به این امید دادم جان، که روزی بلکه یار آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.