بلند اقبال : غزلیات
شماره ۷۴ - هیچ دانی چه به من کرده غمت
هیچ دانی چه به من کرده غمت امیر معزی : قصاید
شماره ۳۱۰ - کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام
کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۷۶ - عاشقانی که عشق می بازند
عاشقانی که عشق می بازند سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح علاء الدین محمد
هوای آل نبی را دل منست وطن اوحدی مراغهای : جام جم
تمامی این ستایش بر سبیل اشتراک
خسروی طاهر و وزیری پاک ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۶۲ - روزم به غم جهان فرسوده گذشت
روزم به غم جهان فرسوده گذشت کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۱۴ - این قطعه در مدح صاحب عمیدالدّین پارسی گوید
ای قاصر از ستایش تو هر عبارتی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۳۹ - بخشیدن جام انجمن نمای با آئینه حکمت ارژنگ شاه به شهریار گوید
چو زین باغ طاووس زرین پر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۶۰ - عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود
عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۸۳ - محاصره کردن کوش شهر بسیلا را
وز آن جایگه لشکر اندر کشید فضولی : غزلیات
شماره ۲۸۷ - آتشم من گلخنی باید که باشد منزلم
آتشم من گلخنی باید که باشد منزلم سعدی : غزلیات
غزل ۴۶۷ - آخر نگهی به سوی ما کن
آخر نگهی به سوی ما کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۳ - به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم
به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۵۲ - دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت
دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۳۲ - بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱ - خواجو فرماید
یارب زباغ وصل نسیمی بمن رسان شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۴۰ - نیست شو تا هست گردی ای پسر
نیست شو تا هست گردی ای پسر امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۴ - ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها
ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۵۷ - همتم شد بلند و تدبیرم
هِمَّتَم شُد بُلند و تَدبیرم
شماره ۷۴ - هیچ دانی چه به من کرده غمت
هیچ دانی چه به من کرده غمت امیر معزی : قصاید
شماره ۳۱۰ - کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام
کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۷۷۶ - عاشقانی که عشق می بازند
عاشقانی که عشق می بازند سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح علاء الدین محمد
هوای آل نبی را دل منست وطن اوحدی مراغهای : جام جم
تمامی این ستایش بر سبیل اشتراک
خسروی طاهر و وزیری پاک ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۶۲ - روزم به غم جهان فرسوده گذشت
روزم به غم جهان فرسوده گذشت کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۱۴ - این قطعه در مدح صاحب عمیدالدّین پارسی گوید
ای قاصر از ستایش تو هر عبارتی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۱۳ - خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن
خوی آتش پیشه را تعلیم خود رایی مکن عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۳۹ - بخشیدن جام انجمن نمای با آئینه حکمت ارژنگ شاه به شهریار گوید
چو زین باغ طاووس زرین پر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۶۰ - عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود
عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۸۳ - محاصره کردن کوش شهر بسیلا را
وز آن جایگه لشکر اندر کشید فضولی : غزلیات
شماره ۲۸۷ - آتشم من گلخنی باید که باشد منزلم
آتشم من گلخنی باید که باشد منزلم سعدی : غزلیات
غزل ۴۶۷ - آخر نگهی به سوی ما کن
آخر نگهی به سوی ما کن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۰۳ - به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم
به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۵۲ - دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت
دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساخت وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۳۲ - بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم
بر دوش نبی علی چو بنهاد قدم نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۱ - خواجو فرماید
یارب زباغ وصل نسیمی بمن رسان شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۴۰ - نیست شو تا هست گردی ای پسر
نیست شو تا هست گردی ای پسر امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۴ - ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها
ابر آمد و بگریست بر اطراف چمنها مولوی : غزلیات
غزل ۱۷۵۷ - همتم شد بلند و تدبیرم
هِمَّتَم شُد بُلند و تَدبیرم
