صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۹۰ - نقش و نگار مار بود سرنوشت خلق
نقش و نگار مار بود سرنوشت خلق
سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۶۶ - غزل
آمکه عمری چو صبا بر سر کویش جان داد
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۱۳ - ز بسکه روز وشب اندر خیال دلدارم
ز بسکه روز وشب اندر خیال دلدارم
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۲۴ - بر در می‌خانه تا مقام گرفتم
بر در می‌خانه تا مقام گرفتم
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۳ - شب عینک چشم عارف آگاهست
شب عینک چشم عارف آگاهست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۶۸ - کی غم مرا ز دل می احمر برآورد
کی غم مرا ز دل می احمر برآورد
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۷۰ - الصعق
بود صعقت اگر دانی اشارات
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۴۵ - باده پیش آر که ما گوش بغوغا ندهیم
باده پیش آر که ما گوش بغوغا ندهیم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۳۵ - عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دوید
عرق ز شرم تو بر روی آفتاب دوید
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۷۱ - خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بود
خط به گرد عارضش گرد شمیم گل بود
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۹۲۲ - گر عاشق زار روی تو نیستمی
گر عاشق زار روی تو نیستمی
یغمای جندقی : غزلیات ناتمام
شماره ۳۳ - گر چه محرومم زدرگاه تو مهجور از حضور
گر چه محرومم زدرگاه تو مهجور از حضور
مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۵ - در مدح منصور بن سعید
شب آمد و غم من گشت یک دو تا فردا
مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۹۸ - ترش ترش بنشستی، بهانه دربستی
تُرُش تُرُش بِنِشَستی، بَهانه دَربَستی
بابافغانی : مفردات
شماره ۳۰ - نیست در آتش غمت گریه ز روی اضطراب
نیست در آتش غمت گریه ز روی اضطراب
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۸۷ - به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشد
به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشد
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۱۷۶ - ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس
ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۷۸ - به الزام پیاپی مدعی ملزم نمی گردد
به الزام پیاپی مدعی ملزم نمی گردد
رشیدالدین میبدی : ۳۶- سورة یس - مکیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّا نَحْنُ نُحْیِ الْمَوْتى‏ ماایم که زنده کنیم مردگان را، وَ نَکْتُبُ ما قَدَّمُوا و مینویسیم هر چه پیش میفرستند، وَ آثارَهُمْ و نشانها و رسمها و نهادها که مى‏نهادند، وَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ أَحْصَیْناهُ و همه چیز را دانسته‏ایم و شمرده، فِی إِمامٍ مُبِینٍ (۱۲) در لوح محفوظ آن پیشواى روشن پیدا.
سعدی : غزلیات
غزل ۶۰۹ - بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی
بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی