شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که اگر عاشق نبود، اینگونه پای درگاه معشوق نمیایستاد. معشوق نیز به او میگوید که اگر نمیخواهد بماند، برود. شاعر در پاسخ میگوید که اگر نمیایستاد، اساساً وجود نداشت.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از شعر و ادبیات معمولاً در سنین نوجوانی به بعد امکانپذیر است.
رباعی ۱۹۲۲ - گر عاشق زار روی تو نیستمی
چندان به در سرای تو نه ایستمی ۱
گفتی که مایست بردرم خیز برو
ای دوست اگر نه ایستمی نیستمی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.