هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۷۷ - نقد جان را در بهای زلف جانان می دهم
نقد جان را در بهای زلف جانان می دهم شاه نعمتالله ولی : قصاید
قصیده ۱۰ - دل چو سلطان ملک جان گردد
دل چو سلطان ملک جان گردد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۸۶ - کشتی ما کو که ما زورق درآب افکندهایم
کشتی ما کو که ما زورق درآب افکندهایم سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۱۵ - پادشاهی پارسایی را دید
پادشاهی پارسایی را دید. سعدی : غزلیات
غزل ۳۶ - گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش
گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۷ - فصل - در قوای انسان
اما حواس باطن بعضی آنند که صور محسوسات را در یابند و بعضی آنند که معانی محسوسات را در یابند. نسیمی : غزلیات
شماره ۱۲۵ - عابدان حق سجود قبله رویت کنند
عابدان حق سجود قبله رویت کنند سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۶ - قطعه
خواجه محمد بن محمد که بی بهار ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۳۲ - بازگشت آتبین به بسیلا به نزد طیهور شاه
وز آن روی چون آتبین بازگشت هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلام فی تفضیل الانبیاء علی الاولیاء
بدان که اندر همه اوقات و احوال، باتفاق جملهٔ مشایخ این طریقت اولیا متابعان پیغمبراناند و مصدقان دعوت ایشان. و انبیا فاضلترند از اولیا؛ از آنچه نهایت ولایت بدایت نبوت بود و جملهٔ انبیا ولی باشند اما از اولیا کسی نبی نباشد و انبیا متمکناناند اندر نفی صفات بشریت و اولیا عاریتاند، و اندر آنچه این گروه را حال است آن گروه را مقام است و آنچه این گروه را مقام است آن گروه را حجاب است. و هیچ کس از علمای اهل سنت و محققان این طریقت اندر این خلاف نکنند بهجز گروهی از حشویان که مجسمهٔ اهل خراساناند و متکلم به کلام متناقض اندر اصول توحید که اصل این طریقت را نشناسند وخود راولی خوانند و بدرست ولیاند اما ولی شیطان و ایشان گویند: «اولیا فاضلتر از انبیااند.» و این ضلالت مر ایشان را کفایت بود که جاهلی را فاضلتر از محمد مصطفی صلی اللّه علیه و سلم نهند و گروهی دیگر از مشبهه تولا بدین طریقت کنند و حلول و نزول حق به معنی انتقال روا دارند لعنهم اللّه و به جواز تجزیت بر ذات باری تعالی بگویند و آن اندر آن دو مذهب مذموم که وعده کردهام بیارم اندر این کتاب بهتمامی، ان شاء اللّه تعالی. مولوی : غزلیات
غزل ۸۲۰ - هر چه آن خسرو کند شیرین کند
هر چه آن خُسرو کُند شیرین کُند کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۸۰ - ای رسم تو در ناکس و کس پیوستن
ای رسم تو در ناکس و کس پیوستن کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۲۰ - بر یاد تو جان من چو دمساز آمد
بر یاد تو جان من چو دمساز آمد پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
تیرهبخت
دختری خرد، شکایت سر کرد ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۲۴ - آگاه شدن کوش از پیروزی آتبین
سواران نوشان چو بشتافتند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۸۶ - مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن است
مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن است ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
آن سبزه که گرد لعل کانی گردد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵ - افسرده مکن چو تیرهروزان خود را
افسرده مکن چو تیرهروزان خود را مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۵۶ - مرا هر دم همیگویی که برگو قطعهیی شیرین
مرا هر دَمْ هَمیگویی که بَرگو قَطعهیی شیرین بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۰۹ - گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
غزل ۲۷۷ - نقد جان را در بهای زلف جانان می دهم
نقد جان را در بهای زلف جانان می دهم شاه نعمتالله ولی : قصاید
قصیده ۱۰ - دل چو سلطان ملک جان گردد
دل چو سلطان ملک جان گردد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۶۸۶ - کشتی ما کو که ما زورق درآب افکندهایم
کشتی ما کو که ما زورق درآب افکندهایم سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۱۵ - پادشاهی پارسایی را دید
پادشاهی پارسایی را دید. سعدی : غزلیات
غزل ۳۶ - گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش
گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش نظامی عروضی : دیباچه
بخش ۷ - فصل - در قوای انسان
اما حواس باطن بعضی آنند که صور محسوسات را در یابند و بعضی آنند که معانی محسوسات را در یابند. نسیمی : غزلیات
شماره ۱۲۵ - عابدان حق سجود قبله رویت کنند
عابدان حق سجود قبله رویت کنند سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۶ - قطعه
خواجه محمد بن محمد که بی بهار ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۳۲ - بازگشت آتبین به بسیلا به نزد طیهور شاه
وز آن روی چون آتبین بازگشت هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
الکلام فی تفضیل الانبیاء علی الاولیاء
بدان که اندر همه اوقات و احوال، باتفاق جملهٔ مشایخ این طریقت اولیا متابعان پیغمبراناند و مصدقان دعوت ایشان. و انبیا فاضلترند از اولیا؛ از آنچه نهایت ولایت بدایت نبوت بود و جملهٔ انبیا ولی باشند اما از اولیا کسی نبی نباشد و انبیا متمکناناند اندر نفی صفات بشریت و اولیا عاریتاند، و اندر آنچه این گروه را حال است آن گروه را مقام است و آنچه این گروه را مقام است آن گروه را حجاب است. و هیچ کس از علمای اهل سنت و محققان این طریقت اندر این خلاف نکنند بهجز گروهی از حشویان که مجسمهٔ اهل خراساناند و متکلم به کلام متناقض اندر اصول توحید که اصل این طریقت را نشناسند وخود راولی خوانند و بدرست ولیاند اما ولی شیطان و ایشان گویند: «اولیا فاضلتر از انبیااند.» و این ضلالت مر ایشان را کفایت بود که جاهلی را فاضلتر از محمد مصطفی صلی اللّه علیه و سلم نهند و گروهی دیگر از مشبهه تولا بدین طریقت کنند و حلول و نزول حق به معنی انتقال روا دارند لعنهم اللّه و به جواز تجزیت بر ذات باری تعالی بگویند و آن اندر آن دو مذهب مذموم که وعده کردهام بیارم اندر این کتاب بهتمامی، ان شاء اللّه تعالی. مولوی : غزلیات
غزل ۸۲۰ - هر چه آن خسرو کند شیرین کند
هر چه آن خُسرو کُند شیرین کُند کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۶۸۰ - ای رسم تو در ناکس و کس پیوستن
ای رسم تو در ناکس و کس پیوستن کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۲۰ - بر یاد تو جان من چو دمساز آمد
بر یاد تو جان من چو دمساز آمد پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
تیرهبخت
دختری خرد، شکایت سر کرد ایرانشان : کوشنامه
بخش ۱۲۴ - آگاه شدن کوش از پیروزی آتبین
سواران نوشان چو بشتافتند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۸۶ - مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن است
مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن است ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - آن سبزه که گرد لعل کانی گردد
آن سبزه که گرد لعل کانی گردد قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵ - افسرده مکن چو تیرهروزان خود را
افسرده مکن چو تیرهروزان خود را مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۵۶ - مرا هر دم همیگویی که برگو قطعهیی شیرین
مرا هر دَمْ هَمیگویی که بَرگو قَطعهیی شیرین بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۰۹ - گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
