این شعر به موضوع عشق، آگاهی، غفلت و ایمنی از شکست در زندگی میپردازد. شاعر بیان میکند که دلهای غافل از شکستن ایمن هستند، در حالی که عشق واقعی نیازمند آگاهی و پذیرش خطرات است. همچنین، اشارههایی به وحدت، توبه و قدرت عشق در محافظت از افراد دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به عشق و شکست نیازمند تجربه و بلوغ فکری است.
غزل ۱۰۸۶ - مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن است
گوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است ۱
با دل آگاه دارد کار عشق سنگدل
بیشتر دلهای غافل از شکستن ایمن است ۲
دانه نشکسته می دارد خطر از آسیا
تا درستی نیست با دل از شکستن ایمن است ۳
در گذر از پیکر خاکی که کشتی در محیط
تا نیارد رو به ساحل از شکستن ایمن است ۴
چون به هم پیوست دلها سد آهن می شود
توبه یاران یکدل از شکستن ایمن است ۵
عشق کار مومیایی می کند با رهروان
پای هر کس شد درین گل از شکستن ایمن است ۶
پرده شرمی اگر با آفتاب جود هست
رنگ بر رخسار سایل از شکستن ایمن است ۷
محو نتوان کرد از دل پیچ و تاب عشق را
تا قیامت این سلاسل از شکستن ایمن است ۸
هر کجا صائب شود ستاری حق پرده پوش
رنگ دعویهای باطل از شکستن ایمن است ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.