خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از بیدل دهلوی، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های عمیق، به بیان احساسات عاشقانه، درد غربت، و شور درونی می‌پردازد. شاعر از ناله‌های عاشقانه، توفان قیامت، شوق و خیال‌های بی‌پایان سخن می‌گوید و به مفاهیمی مانند تنهایی، شکستن قید و بندها، و جستجوی معنا در زندگی اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار یا نامفهوم باشد.
غزل ۱۳۰۹ - گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
توفان قیامت به فلک ریشه دواند ۱
شوق تو به سامان خراش دل عشاق
ناخن چه خیال است مگر تیشه دواند ۲
دور از مژه اشک است و همان بی‌سر و پایی
غربت همه کس را به چنین بیشه دواند ۳
شوری‌ست در این بزم کز افسون شکستن
چندان که پری بال کشد شیشه دواند ۴
صد کوچه خیال‌ست غبار نفس اینجا
تا سیر گریبان به چه اندیشه دواند ۵
مجنون تو راگر همه تن‌بند خموشی‌ست
چون نی هوس ناله به صد بیشه دواند ۶
وقت است‌که چون غنچه به افسون خموشی
در نالهٔ بلبل نفسم ریشه دواند ۷
سعی امل از قد دوتا چاره ندارد
بیدل به ره‌کوهکنی تیشه دواند ۸
توفان قیامت به فلک ریشه دواند ۱
شوق تو به سامان خراش دل عشاق
ناخن چه خیال است مگر تیشه دواند ۲
دور از مژه اشک است و همان بی‌سر و پایی
غربت همه کس را به چنین بیشه دواند ۳
شوری‌ست در این بزم کز افسون شکستن
چندان که پری بال کشد شیشه دواند ۴
صد کوچه خیال‌ست غبار نفس اینجا
تا سیر گریبان به چه اندیشه دواند ۵
مجنون تو راگر همه تن‌بند خموشی‌ست
چون نی هوس ناله به صد بیشه دواند ۶
وقت است‌که چون غنچه به افسون خموشی
در نالهٔ بلبل نفسم ریشه دواند ۷
سعی امل از قد دوتا چاره ندارد
بیدل به ره‌کوهکنی تیشه دواند ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۰۸ - زان نشئه که قلقل به لب شیشه دواند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۰ - پی تحقیق کسانی که گرو تاخته‌اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
