خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از بیدل، با تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، به موضوعاتی مانند عشق، هوس، اندیشه، و رنج‌های روحی می‌پردازد. شاعر از تشبیهاتی مانند شمع، خاکستر، برق، و تیشه‌ی فرهاد استفاده کرده تا احساسات خود را بیان کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استعاره‌های پیچیده، برای درک بهتر به بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم کامل این شعر دچار مشکل شوند.
غزل ۱۳۰۸ - زان نشئه که قلقل به لب شیشه دواند
زان نشئه که قلقل به لب شیشه دواند
صد رنگ صریر قلمم ریشه دواند ۱
چون شمع اگر سوخت سر و برگ نگاهم
خاکستر من شعله در اندیشه دواند ۲
از عشق و هوس چاره ندارم چه توان کرد
سعی نفس است این‌که به هرپیشه دواند ۳
خار و خس اوهام گرفته‌ست جهان را
کو برق که یک ریشه درین بیشه دواند ۴
در ساز وفا ناخن تدبیر دگر نیست
فرهاد همان بر سر خود تیشه دواند ۵
آنجا که خیالت چمن‌آرای حضور است
مژگان به صد انداز نگه ریشه دواند ۶
در بزم تو شمعی به گداز آمده وقت است
رنگی به رخم غیرت هم پیشه دواند ۷
محو است به خاموشی مستان نگاهت
شوری که نفس در نفس شیشه دواند ۸
بیدل گهر نظم کسی راست که امروز
در بحر غزل زورق اندیشه دواند ۹
صد رنگ صریر قلمم ریشه دواند ۱
چون شمع اگر سوخت سر و برگ نگاهم
خاکستر من شعله در اندیشه دواند ۲
از عشق و هوس چاره ندارم چه توان کرد
سعی نفس است این‌که به هرپیشه دواند ۳
خار و خس اوهام گرفته‌ست جهان را
کو برق که یک ریشه درین بیشه دواند ۴
در ساز وفا ناخن تدبیر دگر نیست
فرهاد همان بر سر خود تیشه دواند ۵
آنجا که خیالت چمن‌آرای حضور است
مژگان به صد انداز نگه ریشه دواند ۶
در بزم تو شمعی به گداز آمده وقت است
رنگی به رخم غیرت هم پیشه دواند ۷
محو است به خاموشی مستان نگاهت
شوری که نفس در نفس شیشه دواند ۸
بیدل گهر نظم کسی راست که امروز
در بحر غزل زورق اندیشه دواند ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۰۷ - نه غنچه سر به گریبان کشیده می‌ماند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۰۹ - گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
